«Ιωάννα, γιατί είπες ότι έχουμε χούντα; Έχεις ζήσει τέτοια για να ξέρεις πώς είναι;»

1969380_468365616635172_7089009604250132703_n

Λόγια από δεκαεπτάχρονο παιδί ας έχουμε υπομονή να ακούσουμε τι μας λέει , εκφράζει την αγωνία του για το σήμερα για την καθημερινότητα του για τους γονείς του , για το μέλλων του ….!!!!!!!

Η σημερινή κοινοβουλευτική δικτατορία η χούντα είναι ίδια με το 1967-1974 αλλά χωρίς τανκς μόνο με τα ΜΑΤ και ένοπλους σαν αστακούς αστυνομικούς όπως στις Σκουριές ,,,,
Παλεύαμε τότε για ψωμί ,παιδία ,ελευθερία …..και τότε στο πολυτεχνείο ερχόντουσαν παιδιά ,νέοι, γέροι αγρότες εργάτες και οι φοιτητές …..θυμάμαι φέρνανε καλάθια μεγάλα με ψωμιά και άλλα ….ξανά περνάμε τα ίδια με μόνη διαφορά ότι δεν είναι ο στρατός αλλά τα ΜΑΤ

ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ?

Ακούγεται οργισμένη, τα μάτια της μιλάνε πιο γρήγορα απο το στόμα της. «Είμαι πολύ οργισμένη όντως, είμαστε πολύ οργισμένοι, όχι με την έννοια που θέλουν να μας προβάλλουν ως “θρασίμια” και “μπαχαλάκηδες”, έχουμε την οργή του μαθητή που αγαπάει τη χώρα του και θέλει να μείνει εδώ να αγωνιστεί, έχουμε την οργή που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα».
Δεν μπορούμε να εκφράσουμε την οργή μας με διαφορετικό τρόπο, δε μας δίνεται βήμα, τώρα που κάναμε καταλήψεις γύρισαν όλοι και είδαν οτι υπάρχουμε. Ξέρουμε βέβαια πως σε μια βδομάδα θα μας έχουν ξεχάσει. Είμαστε ένα θέμα που παίζει στην τηλεοπτική επικαιρότητα και γι’ αυτό ακριβώς είναι εφήμερο.
Τα κανάλια μας έλεγαν, “παιδιά δεν έχουμε χρόνο για την μαθητική κοινότητα”. Τα ΜΑΤ έδειραν συμμαθητές μου σε μαθητικές πορείες, χτύπησαν κοπέλες με γκλομπ έξω απο το υπουργείο Παιδείας, τι ντροπή! Όταν τα ΜΑΤ παρατάσσονται απέναντι μας, μπροστά από τη Βουλή, κι επιδεικτικά μας βρίζουν, πώς το λες αυτό; Όταν είμαστε λογοκριμμένοι και χτυπημένοι αυτό μου μυρίζει κάπως σαν Χούντα

http://popaganda.gr/17xroni-ioanna-katalipseis-anatropi/


Ιωάννα Στασινού

Μαθητικές καταλήψεις

Ας ακουσομε και αλλα παιδια στις αίθουσες της πλήξης από τους ανυπάκουους μαθητές

INSTITOYTO NICOS POULANTZAS : Στο Κόκκινο 105,5

περίοδος

Θεωρία στον Αέρα: Έννοιες – Ιδέες – Κριτική

με τη στήριξη του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς

Στο Κόκκινο 105,5 «http://stokokkino.gr/kokkino-ath.php»

Θεσσαλονίκη 93,40 – Πάτρα 107,7

Ηλεκτρονική διεύθυνση εκπομπής: theoriastonaera@gmail.com

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014, ώρα 13.00-14.00

============================================================================

εκπομπή

Αρχαιολογία και Δημόσιος Λόγος

Συζητούν

Δημήτρης Πλάντζος, επίκουρος καθηγητής κλασσικής αρχαιολογίας,Πανεπιστήμιο Αθηνών

Όλγα Σακαλή, διδάκτωρ Μουσειολογίας, πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

Τη συζήτηση συντονίζει

η Αθηνά Αθανασίου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο

=================================================================================
Αρχείο προηγούμενων εκπομπών:
http://poulantzas.gr/institute.php?id=0&subId=969

Σωκράτης Βαρδάκης: Ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος δεν είπε τίποτα τυχαία

Ηθικός αυτουργός και πρωτεργάτης της ανασφάλιστης εργασίας ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος που σήμερα συνεχίζει το καταστροφικό του έργο,δεν είναι τυχαία αυτά που λέει ο μεγάλος σοσιαλιστής

ΜΕΤΩΠΟ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡ0ΠΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
(12-11-2014)

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΣΗΜΑ
ΤΡΟΙΚΑ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΒΡΟΥΤΣΗΣ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Ο Διοικητής του ΙΚΑ Ροβ. Σπυρόπουλος και γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ευρισκόμενος σε διατεταγμένη υπηρεσία< «λαγού», την οποία του ανέθεσε ο τροικανο-κυβερνητικός συνασπισμός δια του πολιτικού του προϊσταμένου Υπ. Εργασίας Βρούτση, προανήγγειλε το ολοκληρωτικό ισοπέδωμα του ασφαλιστικού και ειδικότερα την κατάργηση του ενιαίου συστήματος παροχών υγείας.
Ειδικά για 1,5 εκατ. ανέργους και την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων που «κυνηγούν με το τουφέκι» το μεροκάματο, το ένσημο και που οι εργοδότες έχουν σταματήσει να πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές, οι εξαγγελίες του Διοικητή του ΙΚΑ συνιστούν χυδαία πρόκληση και προκαλούν την οργή της εργατικής τάξης.
Η σύλληψη του σχεδίου για τη σύνδεση των παροχών υγείας με τον αριθμό των ενσήμων, αποτελεί μια πολιτικά αρρωστημένη λογική που ξεπερνά τα όρια του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού, αφού θα δημιουργήσει εκατομμύρια πολίτες χωρίς στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική κάλυψη, επιβεβαιώνοντας και στην χώρα μας το γεγονός ότι από όπου πέρασε το ΔΝΤ αυξήθηκαν κατακόρυφα οι δείκτες θνησιμότητας.
Μετά και από την προβλεπόμενη μείωση των επικουρικών συντάξεων κατά 10% από 1.1.2015, η Κυβέρνηση οδηγεί σταδιακά αλλά γρήγορα το ασφαλιστικό και τις συντάξεις σε κατάρρευση.
Καταργεί το καθολικό χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης, καθιερώνει ένα σύστημα μηδενικής εγγύησης των επικουρικών συντάξεων με ταυτόχρονη θεσμοθέτηση της εθνικής σύνταξης – φιλοδωρήματος των 360 Ευρώ και αφήνει χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τους ανέργους και τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι έχουμε ακόμα έναν λόγο παραπάνω να ξεσηκωθούμε, και να τους διώξουμε πριν μας εξοντώσουν εντελώς.
Κανένας άνεργος, κανένας εργαζόμενος, κανένας συνταξιούχος, κανένας πολίτης χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 27 ΝΟΕΜΒΡΗ.
ΛΕΜΕ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ, ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

Φάκελος «MONSANTO»

codex alimentarius_cuero manzana

Mutated_Fruit

Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Το κόστος του «μεγάλου πειράματος»

Το 1998 ήταν ασφαλώς η χρονιά του άλματος για τις εταιρείες παραγωγής και εμπορίας Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών (ΓΤΟ) στον τομέα της γεωργίας. Παρά τις αντιδράσεις των περιβαλλοντιστών και παρά τις επιφυλάξεις ορισμένων κυβερνήσεων, σιγά-σιγά η γενετική μηχανική αρχίζει να εκτοπίζει τους σκεπτικιστές. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο παρόμοιο με εκείνο που είχε παρατηρηθεί τη δεκαετία του ’60, όταν εκείνοι που δυσπιστούσαν στη θεοποίηση της πυρηνικής ενέργειας υποχρεώνονταν να σωπάσουν μπροστά στον ενθουσιασμό και την ισχύ εκείνων που επένδυσαν στον νέο τομέα.
Ο πρώτος ρόλος σ’ αυτή την εκστρατεία επιβολής των ΓΤΟ ανήκει ασφαλώς στην αμερικανική Monsanto, η οποία εύστοχα χαρακτηρίστηκε ως η «Microsoft» της βιοτεχνολογίας στη γεωργία (The New York Times Magazine, 28/10/98). Μετά την καθιέρωσή της στις ΗΠΑ, με μια καταιγιστική διαφημιστική καμπάνια, κόστους 1,6 εκατ. δολαρίων, η εταιρεία επιχείρησε το 1998 να κάμψει όλες τις αντιδράσεις στην Ευρώπη, και να πείσει ότι η γενετική μηχανική -και κατ’ επέκταση οι εφαρμογές της στη γεωργία- είναι η λύση στα προβλήματα υποσιτισμού της ανθρωπότητας.
Ποια είναι όμως αυτή η Monsanto; Πρόκειται για την τρίτη σε μέγεθος χημική βιομηχανία των ΗΠΑ. Το 1995 δήλωσε καθαρά έσοδα 739 εκατ. δολάρια και απ’ αυτά το 46% ανήκει στον αγροτικό τομέα. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, η εταιρεία έχει δαπανήσει σχεδόν δύο δις δολάρια στην έρευνα και την ανάπτυξη της γενετικής μηχανικής. Η ίδια προβλέπει ότι οι πωλήσεις της σε γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα θα φθάσει τα 6,6 δις δολάρια το 2005.
Ομως η Monsanto έρχεται από πολύ μακριά. Ισως αυτή η μεγάλη της ιστορία δίνει και κάποια εξήγηση για τον επιθετικό χαρακτήρα της σημερινής της καμπάνιας.
Το 1901 ιδρύθηκε από έναν αυτοδίδακτο χημικό, ο οποίος μετέφερε στις ΗΠΑ τη γερμανική τεχνολογία παραγωγής ενός τεχνητού γλυκαντικού, της ζαχαρίνης.
Τη δεκαετία του ’20 η Monsanto αναδεικνύεται σε μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες χημικών και φαρμάκων της χώρας.
Το 1935 η Monsanto αγοράζει την Swann Chemical Company, η οποία είχε αναπτύξει την τεχνολογία των πολυχλωριωμένων διφαινυλίων (PCB). Πρόκειται για μια ιδιαιτέρως τοξική χημική ένωση, η οποία θεωρείται σήμερα υπεύθυνη για γενετικές ανωμαλίες, για πνευματικές διαταραχές σε βρέφη, για καρκινογένεση και εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι τοξικές παρενέργειες των PCB ήταν γνωστές από τη δεκαετία του ’30, όμως η παραγωγή τους απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ μόλις το 1976.
Το 1947 ένα γαλλικό φορτηγό πλοίο που φόρτωνε λιπάσματα έξω από τις εγκαταστάσεις της Monsanto στο Γκάλβεστον του Τέξας εξερράγη. Τουλάχιστον 500 νεκροί μετρήθηκαν σ’ αυτό που θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα δυστυχήματα στην ιστορία της χημικής βιομηχανίας.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’40 αρχίζει από την Monsanto η παραγωγή του ζιζανιοκτόνου 2,4,5-Τ. Οπως αποκαλύπτεται μετά από δέκα χρόνια, το υλικό αυτό κατά την έκλυσή του παράγει τη γνωστή δηλητηριώδη διοξίνη.
Από το 1962 ως το 1971 ο στρατός των ΗΠΑ έκανε χρήση του «ζιζανιοκτόνου» Agent Orange στο Βιετνάμ, με στόχο να αποψιλώσουν τη βλάστηση της ζούγκλας που προστάτευε τους Βιετκόνγκ και να καταστρέψουν τη σοδειά τους. Την παραγωγή του ανέλαβαν οι μεγαλύτερες χημικές βιομηχανίες της χώρας, ανάμεσά τους ασφαλώς και η Monsanto. Φυσικά δεν επρόκειτο για απλό ζιζανιοκτόνο, αλλά για ένα ισχυρότατο τοξικό που προκάλεσε άγνωστο αριθμό θυμάτων, όχι μόνο μεταξύ των «εχθρών’, αλλά και στον αμερικάνικο στρατό. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου της «μεταπολεμικής» περιόδου. Μετά από μακρόχρονο δικαστικό αγώνα, τα δικαστήρια των ΗΠΑ επιδίκασαν το 1984 το ποσό των 180 εκατ. δολαρίων σε 250.000 δικαιούχους και τις οικογένειές τους. Από το ποσό αυτό, το 45% υποχρεώθηκε να πληρώσει η Monsanto, διότι η δική της παραγωγή είχε πολύ υψηλότερες τιμές συγκέντρωσης διοξίνης, από την παραγωγή όλων των άλλων εταιρειών.
Το πρώτο σημαντικό βήμα της Monsanto προς τη βιοτεχνολογία είναι η παραγωγή της αυξητικής ορμόνης για βοοειδή (BGH και BST). Η ορμόνη υποτίθεται ότι σχεδιάστηκε για να αυξάνει το γάλα των αγελάδων, όμως στις ΗΠΑ υπήρχε ήδη πλεόνασμα γάλακτος. Επιστημονικές έρευνες μετά τη χρήση της ορμόνης διαπίστωσαν ότι προκαλείται μαστίτιδα στα ζώα. Μόλις πριν από λίγους μήνες δημοσιεύθηκαν και μελέτες που ενοχοποιούν το γάλα με BGH στην πρόκληση του καρκίνου του προστάτη και του στήθους. Για να πάρει την τελική άδεια του αρμόδιου φορέα, του FDA, το 1994, η εταιρεία φρόντισε να αξιοποιήσει ορισμένα στελέχη του δημόσιου αυτού ελεγκτικού μηχανισμού, τα οποία, κατά σύμπτωση, διατέλεσαν και δικοί της υπάλληλοι.
Το σημαντικότερο μέχρι σήμερα προϊόν της εταιρείας είναι το Roundup, το παρασιτοκτόνο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις σ’ όλο τον κόσμο. Πρόκειται για το τελευταίο μιας σειράς φυτοφαρμάκων της εταιρείας (ανάμεσά τους και το γνωστό παραθείο, το δηλητήριο που επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα του ανθρώπου). Το 1997, μετά από 5 χρόνια αγωγές, η Monsanto υποχρεώθηκε να αποσύρει τις διαφημίσεις της που υποστήριζαν ότι το παρασιτοκτόνο Roundup είναι «βιοδιασπώμενο» και «φιλικό προς το περιβάλλον».
Το απαραίτητο συμπλήρωμα του παρασιτοκτόνου της εταιρείας είναι οι μεταλλαγμένοι σπόροι σόγιας που έχουν ειδικά κατασκευαστεί για να αντέχουν στο Roundup (Roundup-Ready Soybeans, RRS). Η παραγωγή τους προϋποθέτει τη μεταλλαγή των φυσικών σπόρων με τη μεσολάβηση βακτηρίων και ιών. Το δεύτερο βήμα είναι η ανάμιξη της μεταλλαγμένης σόγιας με τη φυσική και η από κοινού προώθησή τους στην αγορά.
Η ολοκλήρωση του σχεδίου παίρνει μορφή με την ανάπτυξη της πιο πρόσφατης τεχνολογίας της Monsanto, της λεγόμενης πατέντας «Terminator» (εξολοθρευτή). Αυτή η τεχνική εξασφαλίζει τη «στειρότητα» των σπόρων της σόγιας που εμπορεύεται η εταιρεία. Οι παραγωγοί που αγοράζουν τα προϊόντα της υποχρεώνονται έτσι να καταβάλλουν κάθε χρόνο το τίμημα για την αγορά των σπόρων, εφόσον δεν είναι δυνατόν να κρατήσουν κάποιο μέρος από τους σπόρους που προκύπτουν από τη δική τους παραγωγή. Η πατέντα «Terminator» είναι αποκαλυπτική για τη στρατηγική των αγροβιομηχανικών κολοσσών. Μέσω της γενετικής μηχανικής ιδιοποιούνται τις δυνατότητες αναπαραγωγής και πολλαπλασιασμού των ζώντων οργανισμών, κάτι που μέχρι σήμερα ήταν κοινό κτήμα της ανθρωπότητας.
Η ιστορία αυτή του αγροβιομηχανικού κολοσσού που κατέχει την πρωτοπορία στις εφαρμογές της γενετικής μηχανικής ίσως είναι χρήσιμη για την πρόβλεψη της συνέχειας. Βρισκόμαστε μπροστά στην εξέλιξη ενός γιγαντιαίου πειράματος, στο οποίο υποχρεωνόμαστε να μετάσχουμε, θέλοντας και μη. Η προοπτική της μονοπώλησης της παγκόσμιας γεωργικής οικονομίας και του απόλυτου ελέγχου του κυκλώματος διατροφής είναι πολύ κοντά μας.
Σύμφωνα με τις έρευνες της κοινής γνώμης που χρηματοδότησε η ίδια η Monsanto, η πλειοψηφία των ευρωπαίων πολιτών διατηρεί τις επιφυλάξεις της και απαιτεί τουλάχιστον να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ γενετικά μεταλλαγμένων και φυσικών προϊόντων. Ομως στις ΗΠΑ η υπόθεση της γενετικής μηχανικής έχει ήδη κερδηθεί από τις εταιρείες. Ο ίδιος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ κάνει δηλώσεις υπέρ του ζιζανιοκτόνου Roundup, και ο πρόεδρος Κλίντον τηλεφωνεί στον βρετανό πρωθυπουργό, για να τον πιέσει να αποδεχθεί την παρουσία της Monsanto στη Βρετανία. Φυσικά τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Η εταιρεία δαπάνησε σοβαρά ποσά υπέρ του Κλίντον κατά την προεκλογική καμπάνια του 1996, με τη μορφή του «soft money», δηλαδή νομίμων δωρεών που δεν εμπίπτουν στην απαγόρευση χρηματοδότησης από ιδιωτικές εταιρείες. Από την πλευρά του, ο ευγνώμων πρόεδρος δεν παράλειψε να αναφερθεί ονομαστικά στην εταιρεία και να την επαινέσει κατά τον ετήσιο λόγο του προς το έθνος.

Η γενετική σπορά στην Ελλάδα

Αν όλα πάνε καλά για τον πολυεθνικό γίγαντα Monsanto, σε λίγα χρόνια ο Θεσσαλικός κάμπος, η Βοιωτία, η Φθιώτιδα, η Δυτική Πελοπόννησος και άλλες ονομαστές αγροτικές περιοχές της χώρας, θα καλλιεργούν σχεδόν αποκλειστικά τους «θαυματουργούς» μεταλλαγμένους σπόρους του. Το βαμβάκι, η πατάτα, το καλαμπόκι, η σόγια και η ελαιοκράμβη, στην αρχή, και αύριο ο καπνός, η ντομάτα -και ποιος ξέρει πόσα άλλα από τα τέρατα των εργαστηρίων της χημικής βιομηχανίας- θα ελέγχονται από το δίκτυο της Monsanto. Τα προπαγανδιστικά έντυπα της βιομηχανίας και οι άλλες μορφές δημοσίων σχέσεών της, φροντίζουν συστηματικά να «διαφωτίσουν» πολιτικούς και δημόσιους παράγοντες, γεωπόνους και αγροτικούς συνεταιρισμούς για τα νέα εμπορικά σήματα που θα κληθούν να αγοράσουν: Roundup Ready, Bollgard, NewLeaf, MaisGard θα είναι σε λίγο ορισμένα από τα νέα μας απαραίτητα αγροτικά προϊόντα. Δεν θα είναι δύσκολο άλλωστε να πειστούμε για το καλό του μέλλοντός μας αφού η εταιρεία μάς διαβεβαιώνει ότι «η σύγχρονη γεωργική βιοτεχνολογία είναι επέκταση του παραδοσιακού τρόπου βελτίωσης των φυτών»!
Ηδη, τα τελευταία 2-3 χρόνια, στην ελληνική αγορά καταφτάνουν χιλιάδες τόνοι γενετικά μεταλλαγμένης σόγιας της εταιρείας, χωρίς κανείς αρμόδιος να ανησυχεί. Η σόγια αυτή θα γίνει ζωοτροφή (κατά 80%), για την κτηνοτροφία, με τη μορφή σογιέλαιου, σογιάλευρου ή λεκιθίνης θα περάσει στα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, και από ‘κει -μαζί με τα κρεατικά και τα γαλακτοκομικά είδη της κτηνοτροφίας- στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στα ανυποψίαστα στομάχια μας. Ντόπια και εισαγόμενα προϊόντα που περιέχουν σε άγνωστες ποσότητες μεταλλαγμένους οργανισμούς σε ελάχιστο χρόνο θα καλύπτουν πάνω από το 70% των συσκευασμένων τροφίμων καθημερινής κατανάλωσης: Μαργαρίνες, σάλτσες, παγωτά, παιδικές τροφές, ζαχαρωτά, τσιπς, κονσέρβες όλων των ειδών, ροφήματα, ζυμαρικά κ.λπ. Αν ρωτήσετε σήμερα τους κρατικούς υπεύθυνους για την περιεκτικότητα συγκεκριμένων προϊόντων, σε γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ), δεν θα ξέρουν να σας απαντήσουν κάτι περισσότερο από τους υπαλλήλους των καταστημάτων τροφίμων. Δηλαδή, τίποτα.
Πριν λίγες βδομάδες, στις 14.12.1998, η Βάσω Παπανδρέου παραδέχτηκε ότι ο οποιοσδήποτε έλεγχος (και πολύ περισσότερο η σήμανση) των φορτίων και των τροφίμων που περιέχουν βιοτεχνολογικά τέρατα είναι πρακτικά ανύπαρκτος στη χώρα μας. Οι οδηγίες και οι κανονισμοί της Ε.Ε, νομικές δυνατότητες με βάση τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να ενημερώσει τους πολίτες για τους κινδύνους που προκύπτουν για τη δημόσια υγεία, δεν εφαρμόζονται. Αν δεν υπήρχε η φωνή της Greenpeace, δηλαδή η συμβολική κατάληψη (τον Απρίλιο 1998) των «Μύλων Σόγιας» -μίας από τις βασικές εισαγωγικές και μεταποιητικές εταιρείες μεταλλαγμένης σόγιας της Monsanto- και η καμπάνια ενημέρωσης των καταναλωτών στις αγορές τροφίμων, ελάχιστοι θα ήξεραν τι (και ιδίως γιατί το) τρώνε.
«Οι πιέσεις για την επιβολή και στην ελληνική γεωργία και τη βιομηχανία τροφίμων των μεταλλαγμένων προϊόντων, όλο και αυξάνουν, ενώ η ουσιαστική συζήτηση για τις επιπτώσεις στη ζωή μας παρακάμπτεται. Το οικονομικό ενδιαφέρον είναι προφανές», μας λέει ο υπεύθυνος της σχετικής εκστρατείας της Greenpeace, Νίκος Χαραλαμπίδης. «Τη διείσδυση, για λογαριασμό της Monsanto, έχει αναλάβει η ίδια η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Αυτό επιβεβαιώθηκε πολλές φορές και από τον υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ Θ. Κολιοπάνο και από τον προηγούμενο υφυπουργό Γεωργίας Σωτηρλή, αλλά και από τον Στέφανο Τζουμάκα και τον νέο υπουργό Γεωργίας Γιώργο Ανωμερίτη, ο οποίος, ως πρώτο επίσημο ξένο, δέχτηκε στο υπουργείο του εκπρόσωπο της αμερικάνικης πρεσβείας -όχι γενικώς, αλλά πολύ ειδικά για τα αιτήματα της Monsanto». Πριν τις εισαγωγές μεγάλων ποσοτήτων σόγιας, η Monsanto ήταν γνωστή στην Ελλάδα -εδώ και 20 χρόνια- για τα «αποτελεσματικά» φυτοφάρμακά της, ιδίως για το Roundup. Μετά τις διαμαρτυρίες της οικολογικής οργάνωσης και των οργανώσεων των βιοκαλλιεργητών (οι οποίοι, όπως είναι φανερό, απειλούνται με όλους τους δυνατούς τρόπους από την ανεξέλεγκτη απελευθέρωση μεταλλαγμένων οργανισμών στο περιβάλλον και την αγορά), η εταιρεία αναθέτει τις δημόσιες σχέσεις της στον οργανισμό Λεούση. «Για το πόσο καλά, νόμιμα και ασφαλή είναι τα προϊόντα της, δεν το μαθαίνουμε από την ίδια την Monsanto, αλλά από την Solid Relations. Το φθινόπωρο του ’97 κάποιοι εκπρόσωποι των αγροτών από τη Θεσσαλία στάλθηκαν με έξοδα της εταιρείας στη Σεβίλλη να γνωρίσουν από κοντά τις εκεί πειραματικές καλλιέργειες και τα οφέλη που θα προκύψουν, για τους ίδιους. Την περασμένη άνοιξη, η ίδια εταιρεία αναλαμβάνει αποκλειστικά την ενημέρωση του ελληνικού Τύπου για την κρατική έγκριση πειραματικής καλλιέργειας του μεταλλαγμένου βαμβακιού στη Θεσσαλία που πέτυχε η Monsanto. Ανακοινώσεις σχετικές του ΥΠΕΧΩΔΕ ή του υπ. Γεωργίας δεν διανέμονται, ενώ οι ενστάσεις σε επίπεδο νομαρχιακών και αυτοδιοικητικών οργανισμών των περιοχών Καρδίτσας και Λάρισας, ήταν μηδενικές».
Στα λόγια η πολυεθνική συμφωνεί με τη σήμανση των μεταλλαγμένων προϊόντων «που εξασφαλίζει την ελεύθερη επιλογή στους καταναλωτές» (όπως γράφει σε δελτίο Τύπου), στην πράξη τα φορτία της σόγιας (και πιθανότατα της πατάτας) φτάνουν στα ελληνικά λιμάνια «νύχτα». Ο μοναδικός «επιθεωρητής» της διακίνησής τους παραμένει η Greenpeace. «Πρακτικά ζητάμε να σταματήσει η καλλιέργεια και η εισαγωγή τέτοιων οργανισμών. Η θέση μας αυτή -εξηγεί ο κ. Χαραλαμπίδης- θα μπορούσε να τροποποιηθεί, πιθανώς, αν μετά από κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα συστηματικών παρατηρήσεων και αναλύσεων θα έχουμε σαφείς και ικανοποιητικές απαντήσεις, ως προς την αλλεργιογόνο δράση, τη δημιουργία ή την απελευθέρωση βακτηρίων με αυξημένη αντοχή στα αντιβιοτικά, τη διαρροή γονιδίων σε άλλους οργανισμούς, την αλλοίωση της χλωρίδας, την εξαφάνιση παραδοσιακών ποικιλιών, την εμφάνιση νέων, περίεργων, φυτών. Εφόσον δεν έχουμε αυτές τις απαντήσεις δεν συντρέχει κανένας λόγος να συνεχίζεται αυτός ο παραλογισμός. Αμεσα, προσπαθούμε να αλλάξουμε το νομικό καθεστώς το οποίο επιτρέπει αυτή τη στιγμή να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα προϊόντα, χωρίς ο καταναλωτής να μπορεί να ενημερωθεί και κυρίως χωρίς να μπορεί να επιλέξει. Επομένως, ζητάμε αλλαγή της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Ζητάμε σήμανση η οποία να ισχύει για όλη την γκάμα των προϊόντων -και όχι μόνο για τα περιγραφόμενα ως κύρια. Αρα και να δούλευε το ως τώρα ευρωπαϊκό σύστημα της σήμανσης πάλι οι εταιρείες θα ξέφευγαν. Είναι υποκριτικό. Είναι απαραίτητος ο διαχωρισμός των συμβατικών από τα μεταλλαγμένα προϊόντα στην πηγή».
Επειδή όλα αυτά θέλουν χρόνο, θεσμούς, μηχανισμούς και υποδομές, η οργάνωση καλεί την κυβέρνηση να δεχτεί ένα μορατόριουμ, έως ότου η επιστημονική κοινότητα και οι κοινωνικές οργανώσεις να διαμορφώσουν σαφή εικόνα. «Είμαστε μπροστά σε μια νέα εκδοχή κινδύνου. Η εισαγωγή των γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών αλλάζει κάθε γνωστή έννοια κινδύνου. Ως τώρα μετρούσαμε, π.χ, την τοξικότητα. Οι βιομηχανίες αποσπούν κέρδη, βιάζονται να κατακτήσουν αγορές, δεν αναλαμβάνουν ούτε καν την ευθύνη για τους κινδύνους. Πολεμούν όλες τις απόπειρες διαχωρισμού των μεταλλαγμένων προϊόντων τους και επισήμως -σε όποιο επίπεδο γίνεται συζήτηση- αρνούνται να αναλάβουν την λεγόμενη αντικειμενική ευθύνη των επιπτώσεων. Είναι, νομίζω, ενδεικτικό για το πόσο σίγουρες είναι οι εταιρείες για την ποιότητα και την ασφάλεια των τόσο διαφημισμένων προϊόντων τους.»

Το μανιφέστο των Αφρικανών

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, οι Ευρωπαίοι πολίτες υφίστανται μια επιθετική διαφημιστική εκστρατεία στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εφημερίδες. Η εκστρατεία αυτή επιχειρεί να πείσει τους αναγνώστες ότι ο κόσμος έχει ανάγκη τη γενετική μηχανική για να ταΐσει τους πεινασμένους. Οργανώνεται και χρηματοδοτείται από τη Monsanto, μια από τις μεγαλύτερες χημικές βιομηχανίες του κόσμου και τιτλοφορείται «Ας αρχίσει η συγκομιδή». Αυτή η εκστρατεία δίνει μια εντελώς διαστρεβλωμένη και παραπλανητική εικόνα για τη δυνατότητα της γενετικής μηχανικής να θρέψει τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Εμείς που υπογράφουμε είμαστε εκπρόσωποι των Αφρικανικών κρατών που συμμετέχουν στην 5η έκτακτη σύνοδο της Επιτροπής για τη Γενετική του FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ), στις 8-12 Ιουνίου 1998 στη Ρώμη. Διαμαρτυρόμαστε έντονα για το γεγονός ότι η εικόνα των φτωχών και πεινασμένων από τις χώρες μας χρησιμοποιείται από γιγαντιαίες πολυεθνικές εταιρείες για να προωθήσουν μια τεχνολογία που δεν είναι ούτε ασφαλής, ούτε φιλική προς το περιβάλλον, ούτε οικονομικά επωφελής για μας.
Είναι ώρα να δούμε κάποια στοιχεία για την εταιρεία που βρίσκεται πίσω απ’ αυτή την εκστρατεία. Η Monsanto είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής φυτοφαρμάκων στον κόσμο. Κατά τα τελευταία δυο χρόνια δαπάνησε πάνω από 600 εκατ. δολάρια για να θέσει υπό τον έλεγχό της άλλες εταιρείες σπόρων και βιοτεχνολογίας και σήμερα είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία σ’ αυτό τον τομέα. Ο κύριος στόχος της δεν είναι να προστατεύσει το περιβάλλον, αλλά να αναπτύξει καλλιέργειες που θα αντέχουν υψηλότερες δόσεις του Roundup, δηλαδή του χημικού ζιζανιοκτόνου της.
Αντί να τείνει χείρα βοηθείας προς τους αγρότες, η Monsanto τους απειλεί με μηνύσεις και φυλακή. Στις ΗΠΑ η εταιρεία μεταχειρίζεται διάφορα μέσα για να ανακαλύψει και να στείλει στο εδώλιο όποιους αγρότες φυλάνε τους σπόρους της σόγιας Monsanto για να τους φυτέψουν την επομένη χρονιά. Με την υποστήριξη του νόμου κατοχύρωσης πατεντών, η εταιρεία διεκδικεί το δικαίωμα να επιθεωρεί τα χωράφια, ώστε να ελέγχει αν ακολουθούν τους όρους της Monsanto και αν χρησιμοποιούν τα χημικά της.
Αντί να αναπτύξει μια τεχνολογία που θα θρέψει τον κόσμο, η Monsanto χρησιμοποιεί τη γενετική μηχανική για να εμποδίσει τους γεωργούς να ξανασπείρουν το σπόρο τους. Ξόδεψε 18 δις δολάρια για να αγοράσει μια εταιρεία, η οποία κατείχε μια πατέντα, γνωστή ως «τεχνολογία εξολοθρευτή». Πρόκειται για σπόρους, οι οποίοι σπείρονται μόνο μια φορά. Η δεύτερη γενιά τους πεθαίνει. Ο μοναδικός λόγος ανάπτυξης αυτής της τεχνολογίας είναι να υποχρεώνει τους αγρότες να καταφεύγουν στο μαγαζί της Monsanto κάθε χρόνο, καταστρέφοντας έτσι την αρχαία πρακτική της αποθήκευσης των σπόρων, η οποία αποτελεί τη βάση της διατροφικής ασφάλειας στις χώρες μας.
Καλούμε τους Ευρωπαίους πολίτες να σταθούν αλληλέγγυοι με τους Αφρικανούς και να αντισταθούν σ’ αυτές τις γενετικές τεχνολογίες, έτσι ώστε οι ποικίλες και οι φυσικές μας σοδειές να διαρκούν και να αυξάνονται.
Συμφωνούμε και αποδεχόμαστε την αμοιβαία βοήθεια με στόχο τη βελτίωση της γεωργικής παραγωγής. Πιστεύουμε επίσης ότι η επιστήμη της Δύσης μπορεί να συμβάλει σ’ αυτό, χωρίς όμως να παραβλέπει ή να καταστρέφει την τοπική γνώση. Και το σημαντικότερο: πρέπει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των λαών μας, αντί να φουσκώνει τις τσέπες των γιγαντιαίων μονοπωλίων.

(Υπογράφουν οι εκπρόσωποι των ακόλουθων χωρών της Αφρικής: Καμερούν, Μπενίν, Σενεγάλη, Ακτή Ελεφαντοστού, Δημοκρατία Κονγκό, Μαδαγασκάρη, Μπουρούντι, Αιθιοπία, Σουδάν, Μοζαμβίκη, Τσαντ, Κονγκό, Ρουάντα, Αλγερία, Ζάμπια, Λεσότο, Τυνησία, Μαρόκο, Αγκόλα, Ζιμπάμπουε.)

ΣΤΟ OΡΙΟ

ΑΡΧΕΣ 1996. Η Greenpeace ξεκινά την εκστρατεία της εναντίον της εμπορικής απελευθέρωσης Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών (ΓΤΟ) στο περιβάλλον και στις τροφές.

ΙΟΥΝΙΟΣ 1996
. Κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ενωσης τα 13 από τα 15 κράτη εκφράζουν την αντίθεσή τους στην εμπορία του γενετικά μεταλλαγμένου καλαμποκιού της ελβετικής εταιρείας Novartis (Ciba- Sandoz).

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1997
. Μετά την παραχώρηση άδειας από την Ε.Ε. στο μεταλλαγμένο καλαμπόκι, η Αυστρία και το Λουξεμβούργο θέτουν σε ισχύ την κοινοτική νομοθεσία (άρθρο 16 της οδηγίας 90/220/EEC) και απαγορεύουν την πώλησή του στο έδαφός τους.

ΜΑΡΤΙΟΣ 1997
. Η Ιταλία εφαρμόζει το άρθρο 16 και απαγορεύει την καλλιέργεια του μεταλλαγμένου καλαμποκιού.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1997. 1,2 εκατ. Αυστριακοί (περίπου το 25% του εκλογικού σώματος) ζητούν την απαγόρευση των γενετικά μεταλλαγμένων τροφών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί την Επιτροπή να αναστείλει τη συγκατάθεσή της στο καλαμπόκι της Novartis.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1997
. Η Ιταλία ανακαλεί την απαγόρευση του μεταλλαγμένου καλαμποκιού, μετά από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απορρίψει τις απαγορεύσεις του Λουξεμβούργου και της Αυστρίας.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1997. Η Νορβηγία απαγορεύει την εισαγωγή γεωργικών ΓΤΟ, που περιέχουν γονίδια με ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1997. Η Γαλλία ανακοινώνει ένα μορατόριουμ στην καλλιέργεια όλων των ΓΤΟ, με εξαίρεση το καλαμπόκι της Novartis.

ΜΑΡΤΙΟΣ 1998. Μια δημοσκόπηση δείχνει ότι το 62,6% των Γάλλων επιθυμούν την ανάκληση της άδειας για την καλλιέργεια του γενετικά μεταλλαγμένου καλαμποκιού.

ΙΟΥΝΙΟΣ 1998. Το Συμβούλιο Περιβάλλοντος της ΕΕ δεν υποστηρίζει την πρόταση της Επιτροπής να ακυρώσει τις απαγορεύσεις του μεταλλαγμένου καλαμποκιού στην Αυστρία και το Λουξεμβούργο. Μια δημοσκόπηση δείχνει ότι το 75% των Βρετανών επιθυμεί την απαγόρευση των γενετικά μεταλλαγμένων καλλιεργειών, μέχρι να υπάρξει ασφαλής αποτίμηση των συνεπειών τους.

ΙΟΥΛΙΟΣ 1998. Η γαλλική κυβέρνηση ανακοινώνει μορατόριουμ για όλες τις γενετικά μεταλλαγμένες καλλιέργειες που έχουν συγγενικά άγρια φυτά στην Ευρώπη (δηλ. τεύτλο και ελαιοκράμβη).

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1998
. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της ΕΕ εισηγείται την αναθεώρηση της οδηγίας 90/220/ΕΕC: «Ως προληπτικό μέτρο για την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας, η ΟΚΕ έχει την άποψη ότι δεν πρέπει να γίνεται χρήση γονιδίων ανθεκτικών σε αντιβιοτικά, όταν απελευθερώνονται σκοπίμως στο περιβάλλον ΓΤΟ.» Το Συμβούλιο Περιβάλλοντος της ΕΕ αποφασίζει να μην αντιδράσει στις απαγορεύσεις της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου. Το Κρατικό Συμβούλιο της Γαλλίας, το ανώτερο διοικητικό δικαστήριο της χώρας, ανακαλεί την άδεια καλλιέργειας του καλαμποκιού της Novartis στη Γαλλία, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης. Oλες οι αλυσίδες σούπερ-μάρκετ της Αυστρίας ανακοινώνουν ότι δεν επιθυμούν την πώληση προϊόντων ΓΤΟ και τα αποσύρουν από τα ράφια τους.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1998
. Η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να εφαρμόσει την οδηγία 90/220/EEC και απαγορεύει την εισαγωγή μεταλλαγμένου σπόρου ελαιοκράμβης. Για πρώτη φορά η Επιστημονική Επιτροπή Φυτών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εισηγείται εναντίον της απελευθέρωσης ενός ΓΤΟ. Πρόκειται για μια πατάτα με γονίδια ανθεκτικά σε αντιβιοτικά. Η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωκοινοβουλίου καλεί την Επιτροπή να μην ακυρώσει την απαγόρευση της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου. Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό Τύπο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «επανεξετάζει τη θέση της ως προς την απελευθέρωση των ΓΤΟ». Η βρετανική κυβέρνηση αναγγέλλει μορατόριουμ 3 χρόνων για τις μεταλλαγμένες καλλιέργειες που ανθίστανται στα έντομα.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1998
. Το Κρατικό Συμβούλιο της Γαλλίας αποφασίζει να απευθυνθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με το ερώτημα αν ένα κράτος-μέλος διατηρεί το δικαίωμα εφαρμογής μιας κοινοτικής οδηγίας, σε αντίθεση με τη σχετική εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πρόκειται για την ερμηνεία της οδηγίας 90/220.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

«The Monsanto Files» (The Ecologist, vol. 28, No 5, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 1998). Ειδικό τεύχος του γνωστού περιοδικού με αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για την ιστορία και τη δράση της Monsanto. Το ειδικό αυτό τεύχος συνάντησε σημαντικά εμπόδια στην εκτύπωση και την κυκλοφορία του. Σύμφωνα με το Inmotion Magazine, το τεύχος αποσύρθηκε από την κυκλοφορία και πολτοποιήθηκε από τον πρώτο τυπογράφο. Χρειάστηκε να βρεθεί δεύτερος τυπογράφος, αλλά το περιοδικό δεν έφτασε ποτέ στα ράφια των μεγάλων στεκιών Τύπου. Η Monsanto υποστηρίζει ότι δεν απείλησε τους τυπογράφους, αλλά ο συνεκδότης του Ecologist Ζακ Γκόλσμιθ δίνει τη δική του ερμηνεία: «Από τη φήμη της και μόνο έχει τη δυνατότητα η Monsanto, ξανά και ξανά, να μας θυμίζει τι πάει να πει ντεφάκτο λογοκρισία. Το μέγεθός της και οι επεμβάσεις της έχουν κατ’ επανάληψη δώσει τέλος στον δικαιολογημένο και σημαντικό διάλογο. Πιστεύουν στην πληροφόρηση, μόνο όμως όταν αυτή εξασφαλίζει την ευνοϊκή τοποθέτηση του κοινού, απέναντι στα συχνά επικίνδυνα προϊόντα τους.»

http://www.monsanto.com. Στο site της Monsanto στο Ιντερνετ μπορεί κανείς να βρει τις απαντήσεις που δίνει η εταιρεία στους επικριτές της και τους αντιπάλους της άμεσης εμπορευματοποίησης της γενετικής μηχανικής. Περιλαμβάνεται και εκτενές ιστορικό της εταιρείας, από όπου, όμως, λάμπουν δια της απουσίας τους οι σκοτεινές στιγμές του Agent Orange και της διοξίνης.

John Stauber, Sheldon Rampton «Toxic sludge is good for you!» (Common Courage Press, Monroe Main, 1995). Η βιομηχανία δημοσίων σχέσεων στις ΗΠΑ και η κατασκευή του «θετικού» προφίλ των μεγάλων εταιρειών. Περιλαμβάνονται οι προσπάθειες της Monsanto να ανατρέψει τις επιφυλάξεις και τις αντιδράσεις στα προϊόντα της βιοτεχνολογίας και της γενετικής μηχανικής.

«Το ανυπολόγιστο ρίσκο. Γενετική μηχανική και γεωργία
» (Οργανισμός Ελέγχου και Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων, ΔΗΩ). Συλλογικό έργο με κριτικό προβληματισμό για τις επιπτώσεις των βιομηχανικών εφαρμογών της γενετικής μηχανικής.

(Ελευθεροτυπία, 31/1/1999)

Monsanto Company Inc. Βιομηχανία χημικών και πλαστικών, Φαρμακοβιομηχανία, Αγροτική βιομηχανία

food-chain-by-monsanto1370435871

Πολυεθνική, αμερικανο-ισραηλινών συμφερόντων, με έδρα το Missouri των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1901. Λειτούργησε με την ονομασία αυτή έως το 1997, οπότε σταδιακά προέκυψαν τρεις εταιρείες, που μοιράστηκαν τις δραστηριότητές της. Η νέα Monsanto διατήρησε αποκλειστικά τις επιχειρήσεις αγροτικών προϊόντων της πρώτης εταιρείας, ενώ η πρώην Monsanto αποτελεί πλέον τη Pharmacia (θυγατρική της Pfizer)«http://en.wikipedia.org/wiki/Pfizer». Σήμερα η Monsanto έχει παρουσία σε 46 χώρες.

Πρώτο προϊόν, που παρήγαγε η Monsanto υπήρξε η τεχνητή γλυκαντική ουσία, ζαχαρίνη«http://www.eligast.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=70:2010-01-25-16-31-48&catid=20:2011-12-01-20-45-15&Itemid=41, την οποία και πούλησε στην Coca Cola.

Το 1926 η εταιρεία ιδρύει την πόλη Monsanto (Sauget σήμερα) στο Illinois, για να εξασφαλίσει ένα φιλελεύθερο νομικό περιβάλλον, αλλά και χαμηλή φορολογία.

Τις δεκαετίες 1940 και 1950, ανώτερα στελέχη της Monsanto βοήθησαν εκτενώς στην κατασκευή των πρώτων πυρηνικών όπλων, συνεισφέροντας στις εργασίες του Dayton Project.«http://en.wikipedia.org/wiki/Dayton_Project» Παράλληλα συνιστούσε κορυφαίο παραγωγό πλαστικών (συνθετικές ίνες, πολυστυρένιο), παραμένοντας έκτοτε μεταξύ των μεγαλύτερων χημικών βιομηχανιών ανά τον κόσμο.

To 1944 η Monsanto και άλλες 15 εταιρείες ξεκινούν την παραγωγή του εντομοκτόνου DDT«http://en.wikipedia.org/wiki/DDT#cite_note-Gladwell-25» (μη βιοδιασπώμενο), το οποίο απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ το 1972, λόγω υψηλής τοξικότητας.

Τη δεκαετία του 1960 υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εταιρείας παραγωγής του Agent Orange «http://en.wikipedia.org/wiki/Agent_Orange«(πορτοκαλί παράγοντα)»http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AF_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82«, χημικού όπλου (φυτοκτόνο και αποφυλλωτικό, με περιεκτικότητα διοξίνης), που χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στον πόλεμο κατά του Βιετνάμ. Σύμφωνα με τις αρχές της χώρας, περίπου 400.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν και 500.000 παιδιά γεννήθηκαν με γενετικές ανωμαλίες, εξαιτίας της χρήσης του.

Το 1970 χημικός της Monsanto δημιουργεί τη ζιζανιοκτόνο ουσία glyphosate «http://en.wikipedia.org/wiki/Glyphosate«(γλυφοσικό οξύ), γνωστή με την εμπορική ονομασία Roundup, την πατέντας της οποίας διατηρούσε η εταιρεία μέχρι και το 2000. Το Roundup είναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα σε χρήση ζιζανιοκτόνα, με τις έρευνες αναφορικά με την τοξικότητά του να οδηγούν σε αντιφατικά συμπεράσματα, την ώρα που υπάρχουν επίσημες καταγγελίες αλλοίωσης αποτελεσμάτων ερευνών από τα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Μέχρι το 1977, όποτε και απαγορεύτηκαν, η Monsanto παρήγαγε το 99% των PCBs«http://en.wikipedia.org/wiki/Polychlorinated_biphenyl» (πολυχλωριωμένα διφαινύλια), χημικές ουσίες, που χρησιμοποιούνταν ευρέως από την αμερικανική βιομηχανία ως διηλεκτρικά και ψυκτικά υγρά. Πρόκειται για μη διασπώμενους οργανικούς ρύπους, που προκαλούν καρκίνους και πλήθος άλλων διαταραχών. Η υψηλή τοξικότητα τους ήταν γνωστή πολύ πριν την οριστική απόσυρσή τους.

Το 1982 επιστήμονες της Monsanto κατόρθωσαν την πρώτη γενετική τροποποίηση φυτικού κυττάρου, και πέντε χρόνια αργότερα πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες δοκιμές γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών.

Το 1985 η Monsanto προχώρησε στην εξαγορά της φαρμακοβιομηχανίας G. D. Searle & Company και το 1993 κατοχύρωσε την πατέντα για το φάρμακο Celebrex, που σημείωσε εξαιρετικά μεγάλη εμπορική επιτυχία και θεωρείται κλειδί για την εξαγορά των φαρμακευτικών εργασιών της Monsanto από τη Pfizer το 2002.

To 1994 η εταιρεία παρουσίασε την συνδυαστική αυξητική ορμόνη βοοειδών(rBST)»http://en.wikipedia.org/wiki/Bovine_somatotropin«, τροποποιώντας γενετικά την πεπτιδική ορμόνη BST. Η Monsanto υποσχόταν πως η χορήγηση της ορμόνης σε αγελάδες κάθε δύο εβδομάδες, επρόκειτο να αυξήσει την παραγωγή γάλακτος κατά 20%, παραλείποντας να σημειώσει τις δραματικές αλλαγές που αυτή προκαλεί στις λειτουργίες των ζώων. Από το 2000 η ορμόνη που κυκλοφόρησε η Monsanto με την εμπορική ονομασία Posilac, έχει απαγορευθεί στην Ε.Ε., αν και στις ΗΠΑ και σε 21 ακόμη χώρες, η χρήση της είναι καθόλα νόμιμη. (Σύντομο σχετικό βίντεο εδώ)»http://en.wikipedia.org/wiki/Bovine_somatotropin»

Μέσω θυγατρικής της (Monsanto Choice Genetics), η Monsanto προχώρησε ακόμη για ορισμένο διάστημα στην εκτροφή χοίρων (επιχειρώντας μάλιστα αποτυχημένα να πατεντάρει ένα νέο είδος γουρουνιού, μη γενετικά τροποποιημένου σύμφωνα με την Greenpeace)«http://www.greenpeace.org/greece/el/news/newstories-archive/monsanto-unmasked/«.
————————————————————————————-
————————————————————————————-
Lobbying

Η Monsanto έχει δαπανήσει πολλά εκατ. $, προκειμένου να πείσει για τα οφέλη της βιοτεχνολογίας και να διαβεβαιώσει το αγοραστικό κοινό για την ασφάλεια των προϊόντων της. Μόνο η διαφήμιση όμως, δεν αρκεί για να κάμψει τις όποιες αντιδράσεις.

Τον Αύγουστο του 2011, το Wikileaks «http://www.motherjones.com/tom-philpott/2013/05/us-state-department-global-marketing-arm-gmo-seed-industry» αποκάλυψε πως αμερικανοί διπλωμάτες είχαν δωροδοκηθεί για την αποστολή ομάδων πίεσης σε χώρες-στόχους σε Αφρική και Λατινική Αμερική (όπου ακόμη δεν ήταν διαδεδομένη η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων ειδών), αλλά και στην Ευρώπη (με παράδειγμα την Ισπανία, όπου σημειώνονταν ήδη οι πρώτες αντιδράσεις).

H οργάνωση Food&Water Watch σε έκθεση της, που ακολούθησε τις πρώτες αποκαλύψεις, παρουσίασε εκτενώς περιπτώσεις εμπλοκής αμερικανών αξιωματούχων στην άσκηση πίεσης, είτε για αλλαγή του εγχώριου νομοθετικού πλαισίου (Γκάνα, Νιγηρία), είτε για την εμπορική διάθεση συγκεκριμένων τροποποιημένων σπόρων (Κένυα). Στην έκθεση γίνεται λόγος για «μια συντονισμένη στρατηγική, με σκοπό να προωθηθεί η αγροτική βιοτεχνολογία στο εξωτερικό, να υποχρεωθούν τρίτες χώρες να εισάγουν καλλιέργειες και τρόφιμα που δεν επιθυμούσαν, και να πιεστούν ξένες κυβερνήσεις-ιδίως στον αναπτυσσόμενο κόσμο-να υιοθετήσουν πολιτικές για να ανοίξει ο δρόμος για την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων».

Το lobbying (άσκηση θεσμικής πίεσης) είναι καθόλα νόμιμο στις ΗΠΑ, με την Monsanto να δαπανά για το σκοπό αυτό το 2012 5.970.000$, ποσό σχετικά χαμηλό σε σχέση με προηγούμενα έτη.

Συνιστά λοιπόν κοινή παραδοχή, πως η μεγαλύτερη πολυεθνική στην αγορά μεταλλαγμένων σπόρων παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αμερικανικής, αν όχι παγκόσμιας, νομοθεσίας για την παραγωγή και τη διάθεση των μεταλλαγμένων.

Αυτό που έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι το ότι αρκετά πρόσωπα που υπήρξαν υψηλόβαθμα στελέχη της Monsanto, έπειτα ανέλαβαν σημαντικές θέσεις στον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), στην Αμερικάνικη Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA), και στον Άρειο Πάγο, αλλά και αντίστροφα.

revolvingdoor65tz1370435877

Στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, με προεδρεύων τον Hugh Grant, περιλαμβάνονται ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Νότιας Ντακότα, καθώς και υψηλόβαθμα στελέχη άλλων πολυεθνικών, όπως ο πρόεδρος της MacDonald’s, ο επικεφαλής των οικονομικών υπηρεσιών της Procter&Gamble «http://en.wikipedia.org/wiki/Procter_%26_Gamble«και ο διευθύνων σύμβουλος της Sara Lee Corporation.«http://en.wikipedia.org/wiki/Sara_Lee_Corporation»

Μυρτώ Αρετάκη
http://www.thepressproject.gr/article/43854/Monsanto-I-biotexnologia-se-lathos-xeria

Monsanto: Η βιοτεχνολογία σε λάθος χέρια

Μυρτώ Αρετάκη

Στις 12 Οκτωβρίου, το κίνημα “March against Monsanto” οργανώνει τη δεύτερη παγκόσμια κινητοποίησή του ενάντια στην πλέον αμφιλεγόμενη πολυεθνική, με συγκεντρώσεις σε 52 χώρες και περισσότερες από 500 πόλεις. Με αφορμή τις μαζικές αυτές διαδηλώσεις, θυμόμαστε την έρευνα του ΤΡΡ για τον κολοσσό της βιοτεχνολογίας.

Δεν γίνονται όμως μόνο σήμερα συγκεντρώσεις εναντίων της Monsanto. Στις 25 Μαΐου, περίπου 2 εκατ. άνθρωποι διαδήλωσαν ενάντια στον κολοσσό της βιοτεχνολογίας, Monsanto, κυρίαρχης δύναμης στην παγκόσμια παραγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων. Η πολυεθνική, εδώ και δεκαετίες, εξαντλείται σε πλήθος ανίερων πρακτικών, έχει εμπλακεί σε αναρίθμητες δικαστικές διαμάχες, ενώ παράλληλα απολαμβάνει ισχυρή προστασία από την αμερικάνικη δικαστική και πολιτική ελίτ.

Οι διαδηλώσεις έλαβαν χώρα σε 436 πόλεις και 52 χώρες, με τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές των ΗΠΑ να πρωτοστατούν, αφού στη χώρα δεν είναι υποχρεωτική η σήμανση των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων (με τις μεταλλαγμένες πρώτες ύλες να κυριαρχούν στην αγορά), την ίδια στιγμή που οι αμερικάνοι καλλιεργητές δέχονται σκληρές πιέσεις να παραμείνουν πιστοί στις εντολές της Monsanto με την απειλή ποινικών διώξεων.

Τον Ιούλιο το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ τάχθηκε υπέρ της Monsanto σε δικαστική διαμάχη της με 75χρονο γεωργό, τον οποίο και έκρινε ένοχο για παραβίαση δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας της πολυεθνικής. O Vernon Bowman καλείται πλέον να αποζημιώσει την εταιρεία, καθώς χρησιμοποίησε σπόρους της χωρίς να καταβάλει αντίτιμο στην ίδια , αλλά σε τρίτο πωλητή, ενώ παράλληλα τους χρησιμοποίησε δεύτερη φορά χωρίς την άδεια του παραγωγού, αναπαράγοντάς τους. Δημιουργώντας δεδικασμένο για πλήθος μικροκαλλιεργητών, πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική δικαστική απόφαση, που έγινε στόχος σφοδρής κριτικής.

Αντίθετα με τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, ο πρόεδρος Ομπάμπα τον περασμένο μήνα είχε υπογράψει διάταξη στα πλαίσια προσωρινού νομοσχεδίου δαπανών, με την όποια οριζόταν πως (τουλάχιστον για το επόμενο εξάμηνο) δεν μπορεί να απαγορευτεί καμία γενετικά τροποποιημένη καλλιέργεια από τα ομοσπονδιακά δικαστήρια, ακόμη και αν υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτή είναι επιβλαβής για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Η ψήφιση της διάταξης, γνωστής πλέον ως Νόμος Προστασίας της Monsanto (Monsanto Protection Law), προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς υπόσχεται νομική ασυλία στους φορείς βιοτεχνολογίας που πειραματίζονται με γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα. Διαρροές ήθελαν την διάταξη να μπαίνει προς ψήφιση « στα κρυφά» την τελευταία στιγμή, με πολλούς γερουσιαστές να μην γνωρίζουν καν την ύπαρξή της.
Εδώ παρουσιάζονται ορισμένα στοιχεία για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες «υψηλού ρίσκου» της Monsanto από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

21370435878

Βιοτεχνολογία και Μονοπώλιο

Το 2009 το 50% των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Monsanto αφορούσαν την γραμμή παραγωγής προϊόντων Roundup, καθώς εκτός από το ζιζανιοκτόνο, η εταιρεία προχώρησε στην παραγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων, ανθεκτικών στο γλυφοσικό οξύ, με την εμπορική ονομασία, Roundup Ready.

Σύμφωνα με τη Monsanto, η συνδυαστική χρήση των σπόρων με το αντίστοιχο ζιζανιοκτόνο επιτρέπει στους καλλιεργητές να σπείρουν, χωρίς να διατηρήσουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των φυτών, μεγιστοποιώντας την απόδοση των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Σήμερα στις ΗΠΑ το 90% της καλλιέργειας αραβοσίτου, σόγιας, βαμβακιού, ζαχαρότευτλων και ελαιοκράμβης(canola) είναι ανθεκτική στο γλυφοσικό οξύ και επομένως έχει υποστεί γενετική μετάλλαξη.

Στο παρελθόν, η Monsanto είχε εκφράσει την πρόθεση της να διαθέσει για εμπορικούς σκοπούς γενετικά τροποποιούμενους σπόρους περιορισμένης χρήσης (terminator seeds). Πρόκειται για «στείρους» σπόρους, που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην επόμενη σπορά, απειλώντας να καταστρέψουν τα μέσα συντήρησης και τις καλλιέργειες περισσότερων από 1,4 δις ανθρώπων, αλλά και την ίδια τη βιοποικιλότητα. Το 1999 η Monsanto δεσμεύτηκε να μην προχωρήσει στην εμπορική διάθεση τέτοιων σπόρων, λόγω των έντονων αντιδράσεων που ξέσπασαν, δέσμευση που ισχυρίζεται πως τηρεί μέχρι σήμερα.

Και αν η Monsanto δεν κατόρθωσε ακόμη να επιβάλλει τη χρήση της τεχνολογίας καταστροφής, ωστόσο οι πρακτικές που χρησιμοποιεί και το επιθετικό προφίλ που έχει υιοθετήσει στις δικαστικές διαμάχες της, επιβεβαιώνουν πως η στόχευσή της παραμένει σταθερή. Η εταιρεία κατοχυρώνει και ανανεώνει διαρκώς (ήδη κατοχυρωμένες) πατέντες γενετικά τροποποιημένων σπόρων, που εμφανίζουν φυσική αντίσταση σε ιούς και ζιζανιοκτόνα, αξιώνοντας, παράλληλα, την αποζημίωση της οποτεδήποτε γίνεται χρήση της τεχνολογίας της. Η καλλιέργεια της γης δεν υπακούει πλέον αποκλειστικά στους νόμους της φύσης.

mapofgmosbycountry1370435869

Κάπως έτσι αφενός ορισμένα είδη, όπως το ινδικό πεπόνι (δηλωμένο στην παγκόσμια τράπεζα σπόρων ως παραδοσιακό ινδικό προϊόν), θεωρούνται πλέον ιδιοκτησία της Monsanto, αφετέρου οι καλλιεργητές υπογράφουν συμβόλαια με την εταιρεία, τα οποία τους δεσμεύουν και για τις μελλοντικές σπορές τους. Οι αγοραστές των σπόρων καλούνται να τους χρησιμοποιούν μία και μόνο φορά, καθώς ο σπόρος που προκύπτει μετά την πρώτη σπορά, θεωρείται και πάλι ιδιοκτησία της Monsanto, όπως άλλωστε και ο σπόρος ενός φυτού, στο όποιο έχει γίνει χρήση λιπάσματός της.

Δικαστικές Διαμάχες

Σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της εταιρείας, μέχρι το 1997, είχε μηνύσει μόλις 145 ιδιωτικές αμερικανικές φάρμες (από τις 250.000), με μόλις 11 υποθέσεις να εκδικάζονται τελικά, και τη Monsanto να δικαιώνεται σε όλες.

monsanto-11370436269

Σε έκθεση του Κέντρου για τη Διατροφική Ασφάλεια το 2005, ωστόσο, η εικόνα που παρουσιάζεται είναι κάπως διαφορετική. Μετά από εκτεταμένες έρευνες και πολυάριθμες συνεντεύξεις με αγρότες και δικηγόρους, το Κέντρο για τη Διατροφική Ασφάλεια, είχε αποκαλύψει πως η Monsanto έχει προχωρήσει στη χρήση σκληρών ανακρίσεων και ανηλεών διώξεων, που άλλαξαν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο πολλοί αμερικανοί αγρότες καλλιεργούσαν τη γη τους.

Το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο ποσό που έχει λάβει μέχρι σήμερα η Monsanto με απόφαση δικαστηρίου ανέρχεται στα 3.052.800 $, με τα συνολικά καταγεγραμμένα ποσά που έχει λάβει η Monsanto να ανέρχονται σε 15.253.602,82 $. Να σημειωθεί πως η πολυεθνική έχει μηνύσει καλλιεργητή, του οποίου η σοδειά είχε επιμολυνθεί από τη γύρη ή τον σπόρο μεταλλαγμένης καλλιέργειας άλλου αγρότη.


Στον αναπτυσσόμενο κόσμο

Εκτός από τις πατέντες και τους αυστηρούς όρους χρήσης των προϊόντων της, η Monsanto επιχειρεί να μονοπωλήσει την αγορά τροφίμων και με έναν ακόμη τρόπο. Υποσχόμενη βελτίωση των όρων παραγωγής και αποδοτικότητας των αγροτών σε αναπτυσσόμενες χώρες που αντιμετωπίζουν επισιτιστικό πρόβλημα, όπως είναι η Ινδία και διάφορες αφρικανικές χώρες, η Monsanto επιχειρεί να επιβληθεί στις τοπικές αγορές, προσφέροντας απλόχερα τις υπηρεσίες της. Στην πρωτοβουλία της αυτή θα βρει αρωγούς τόσο την αμερικάνικη κυβέρνηση, όσο και τους τοπικούς κρατικούς φορείς.

Το παράδειγμα της Ινδίας, της 3ης μεγαλύτερης βαμβακοπαραγωγού χώρας παγκοσμίως, είναι χαρακτηριστικό. Παρά τις υποσχέσεις της Monsanto για βελτίωση της παραγωγικότητας των ινδών αγροτών, η χρήση μεταλλαγμένου σπόρου βαμβακιού επέφερε σύντομα προσβολή των φυτών από άλλες ασθένειες, αναγκάζοντας τους καλλιεργητές να προχωρήσουν άμεσα σε ψεκασμούς. Η υπερχρέωση των ινδών αγροτών, οι οποίοι είχαν πάρει δάνεια από τις τράπεζες για την αγορά των ακριβών και θαυματουργών σπόρων, σε συνδυασμό με την περιορισμένη αποδοτικότητά τους, έχει συνδεθεί επανειλημμένα με χιλιάδες αυτοκτονίες. (Αντιπροσωπευτικά στοιχεία από την ινδική πολιτεία, Άντρα Πραντές, εδώ)

4755859_orig1370435870

Αντίστοιχη ήταν η αποτυχία και διαφόρων τύπου καλλιέργειας στην Αφρική
, με παράδειγμα τη γενετικά τροποποιημένη γλυκοπατάτα στην Κένυα. Η Monsanto δεν παραδέχτηκε ποτέ την αποτυχία των καλλιεργειών, ούτε αποζημίωσε ποτέ τους αγρότες. (Περισσότερα στοιχεία εδώ) «http://www.foei.org/en/resources/publications/food-sovereignty/2000-2007/gmcrops2006execsummary.pdf/view »

Καταδικαστικές αποφάσεις

Τον Ιανουάριο του 2005, η Monsanto αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο 1,5 εκατ. $ στην αμερικανική κυβέρνηση, για δωροδοκία προς αξιωματούχους της Ινδονησίας, που αποσκοπούσε στην αποφυγή ελέγχων σε νέες γενετικά μεταλλαγμένες καλλιέργειες βαμβακιού. Η Monsanto παραδέχτηκε ακόμη ότι είχε πληρώσει πάνω από 700.000 $ για δωροδοκίες προς διάφορους αξιωματούχους της Ινδονησίας μεταξύ του 1997 και του 2002, που προέρχονταν από τις πωλήσεις των εντομοκτόνων της στην Ινδονησία, πωλήσεις για τις οποίες είχε δώσει αλλοιωμένα στοιχεία.

Τον Ιούνιο του 2005, γερμανικό δικαστήριο διέταξε τη Monsanto να αποκαλύψει δημόσια έκθεση 1000 σελίδων, η οποία αφορούσε εργαστηριακές έρευνες σε αρουραίους που είχαν καταναλώσει μεταλλαγμένο καλαμπόκι της εταιρείας (ΜΟΝ863) και επιβεβαίωνε ανησυχίες για τις επιπτώσεις του στην υγεία των τρωκτικών. Η Monsanto προσπάθησε σθεναρά να αποφύγει τη δημοσίευσή της.

To Φεβρουάριο του 2012, γαλλικό δικαστήριο καταδίκασε τη Monsanto για τη δηλητηρίαση αγρότη το 2004, που προκλήθηκε από τη χρήση του ζιζανιοκτόνου Lasso (εμπορική ονομασία της Monsanto για την ουσία Alachlor)«http://en.wikipedia.org/wiki/Alachlor». Ο αγρότης παρουσίασε μόνιμες νευρολογικές βλάβες μετά τη χρήση του σκευάσματος, αν και η παραγωγός εταιρεία δεν προειδοποίησε ποτέ για τέτοιες ανεπιθύμητες ενέργειες. Πρόκειται για την πρώτη καταδικαστική απόφαση εις βάρος κατασκευαστή φυτοφαρμάκων, ενώ από το 2007 το Lasso έχει απαγορευθεί σε ολόκληρη την ΕΕ. Το ζιζανιοκτόνο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως στις ΗΠΑ.

Η Monsanto έχει καταδικαστεί πολλές φορές και σε διαφορετικές χώρες (Μ. Βρετανία, Γαλλία, Βραζιλία) για ψευδή διαφήμιση, δημοσιοποίηση ψευδών και μη τεκμηριωμένων επιστημονικών ισχυρισμών και παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης. Μία από τις περιπτώσεις αφορούσε το γλυφοσικό οξύ του Roundup, που παρουσιαζόταν ως βιοδιασπώμενο και τόσο ασφαλές όσο το μαγειρικό αλάτι.

getimage-do1370435880

Συχνές είναι ακόμη οι καταγγελίες αναφορικά με την αξιοπιστία των ερευνών που επιβεβαιώνουν πως η χρήση των μεταλλαγμένων είναι απόλυτα ασφαλής. Στο παρελθόν έχουν σημειωθεί συγεκριμένα περιστατικά, στα οποία έχει εξακριβωθεί η μίσθωση, εκ μέρους της Monsanto, επιστημόνων για την αλλοίωση αποτελεσμάτων ερευνών.
«http://www.greenmedinfo.com/blog/monsanto-funded-science-denies-emerging-roundup-cancer-link»

Διπλό «χτύπημα» στη Μονσάντο

Τοπικές κοινότητες στη Γουατεμάλα και το Μεξικό πάλεψαν και πέτυχαν δύο μικρές, αλλά σημαντικές νίκες, εις βάρος της κυρίαρχης δύναμης στην παγκόσμια παραγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων

img_74881415735948

Πριν ακριβώς μία εβδομάδα, και έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις, αγρότες, που ανήκουν σε κοινότητες ιθαγενών, πέτυχαν μια σημαντική νίκη στη Γουατεμάλα, η οποία είχε πρόσφατα υιοθετήσει ένα νομο, γνωστό και ως Νόμο της Monsanto.

Ο νόμος αυτός επέτρεπε, επί της ουσίας, στην πολυεθνική να προχωρήσει από την ιδιωτικοποίση των σπόρων, στην επιβολή των δικών της πατενταρισμένων γεωργικών προϊόντων, μέχρι και τον αυστηρό έλεγχο ολόκληρης της γεωργικής παραγωγής της χώρας. Σημειώνεται πως, μεταξύ άλλων, οι αγρότες θα διώκονταν σε περίπτωση που φυλούσαν πατενταρισμένους σπόρους για την επόμενη χρονιά, μια πρακτική που ακολουθείται επί αιώνες στη γεωργία.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Γουατεμάλας, όμως, υπό την πίεση των έντονων διαμαρτυριών, ανέστειλε στις 4 Νοεμβρίου τη συγκεκριμένη διάταξη.

«Ο νόμος θα ιδιωτικοποιούσε την σπορά για να κερδίσουν οι πολυεθνικές. Αν δεν κάναμε τίποτα, τοτε τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα υπέφεραν τις συνέπειες», δήλωνε χαρακτηριστικά εκπρόσωπος της κοινότητας των αυτοχθόνων στην περιφέρεια της Sololá.

Για την ώρα, οι αγρότες μπορούν να νιωθουν περήφανοι για τη νίκη τους, ωστόσο, όσοι γνωρίζουν τις πρακτικές της Monsanto εκτιμούν πως η πολυεθνική θα απαντήσει άμεσα με κύμα αγωγών για να πιέσει εκ νέου την κυβέρνηση της Γουατεμάλας.

Τον προηγούμενο μήνα, πάλι, στο Μεξικό, μια μικρή ομάδα μελισσοκόμων σημείωσε τη δική της νίκη, αλλάζοντας τα σχέδια της Monsanto, η οποία ετοιμαζόταν να φυτέψει 625.000 στρέμματα με γενετικά τροποποιημένη σόγια.

Δικαστής ανακάλεσε την άδεια του υπουργείου Γεωργίας, που επέτρεπε στην πολυεθνική την εμπορική φύτευση της συγκεκριμένης σόγιας, εκτιμώντας πως υπάρχουν επαρκείς επιστημονικές ενδείξεις πως αυτοί οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι απειλούν σοβαρά τη εγχώρια παραγωγή μελιού.

Σημειώνεται πως η άδεια είχε εκδοθεί παρά τις διαμαρτυρίες χιλιάδων αγροτών Μάγια και μελισσοκόμων, αλλά και παρά την αντίθετη γνωμοδότηση της Greenpeace, της Εθνικής Επιτροπής του Μεξικού για τη Βιοποικιλότητα και του Εθνικού Ινστιτούτου Οικολογίας.

Ας μην ξεχνάμε, μάλιστα, πως το Μεξικό είναι ο έκτος μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο και ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας μελιού. Περίπου 25.000 οικογένειες στη χερσόνησο Yucatán εξαρτώνται από την παραγωγή μελιού, όπου παράγεται και το 40% του μελιού της χώρας, το οποίο στο σύνολό του σχεδόν εξάγεται στην Ε.Ε.

Διαβάστε περισσότερα για τις δραστηριότητες της πολυεθνικής και το ρόλο της στο παγκόσμιο εμπόριο σπόρων στο αφίερωμα: Monsanto: Η βιοτεχνολογία σε λάθος χέρια

http://www.thepressproject.gr/article/69050/Diplo-xtupima-sti-Monsanto

Λιτοτητα και δημοσιο χρεος

Γιάννης Μηλιός
Στην Εποχή

1. Το τέλος της λιτότητας οδηγεί στο «κούρεμα» του χρέους

Επί τρία τουλάχιστον χρόνια παρακολουθούμε μια παρωδία «διαπραγμάτευσης», στην οποία η κυβέρνηση αρχικά δηλώνει ότι «δεν θα ληφθούν πρόσθετα μέτρα», η Τρόικα εμμένει στο ότι πρέπει να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα για να μπορέσει να προβεί σε θετική αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, από την οποία «θετική αξιολόγηση» η κυβέρνηση προσδοκά την έναρξη της διαδικασίας «ελάφρυνσης του χρέους». Τελικώς, τα «νέα μέτρα» νομοθετούνται και η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τη θετική «αξιολόγηση» της ελληνικής οικονομίας.

Σε όλο αυτό το επικοινωνιακό παιχνίδι που για τη «δραματική» κρισιμότητα και «αυθεντικότητά» του αναλαμβάνουν να μας πείσουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ, η κρίσιμη έννοια είναι αυτή που δηλώνει η λέξη «συμφωνηθέντα». Πραγματικά, αυτό που στην πραγματικότητα ισχύει είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί ότι ο κρατικός Προϋπολογισμός θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα 1, 5% του ΑΕΠ το 2014, 3% το 2015, 4, 5% το 2016 και το 2017, και 4, 2% του ΑΕΠ από το 2018 και μετά. Τα πρωτογενή αυτά πλεονάσματα (που είναι η διαφορά των δημοσίων εσόδων έναντι των δημοσίων δαπανών) πηγαίνουν καθ’ ολοκληρίαν στην αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.

Η «συμφωνία» για τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι συμφωνία για τη συνέχιση των πολιτικών των Μνημονίων, δηλαδή της λιτότητας για τους πολλούς και της διάλυσης του κοινωνικού κράτους.

Πέρα από το εξωφρενικό της συμφωνίας αυτής καθαυτής, ότι δηλαδή σε συνθήκες βαθιάς ύφεσης τεράστιοι πόροι αφαιρούνται από την οικονομία για να δίνονται στους δανειστές, αξίζει να θυμηθούμε τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση δημιουργεί τα πρωτογενή πλεονάσματα: Με περικοπές μισθών και ψαλίδισμα των κοινωνικών αγαθών (συρρικνώνοντας δραματικά τη δημόσια υγεία και παιδεία, διαλύοντας τους όποιους θεσμούς κοινωνικής προστασίας), με υπερφορολόγηση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων, με ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με κατάργηση δικαιωμάτων, ενώ ταυτόχρονα αφήνει στο απυρόβλητο τη φοροαποφυγή και φοροδιαφυγή του μεγάλου πλούτου (διαλύοντας όπου χρειάζεται τους ελεγκτικούς μηχανισμούς).

Το δημόσιο χρέος (και τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτεί η αποπληρωμή του), λειτουργεί λοιπόν ως αυτόματος μηχανισμός επιβολής της λεγόμενης «εσωτερικής υποτίμησης», δηλαδή ενός προγράμματος που συγκεντρώνει περιουσία, εισόδημα και ισχύ στον πόλο του μεγάλου κεφαλαίου, ρίχνοντας όλα τα βάρη της κρίσης στην εργατική τάξη και την κοινωνική πλειοψηφία.

Δεν πρέπει λοιπόν να μας παραξενεύει το «νέο» στοιχείο που προέκυψε κατά το πρόσφατο Συμβούλιο Υπουργών στις Βρυξέλλες και ανακοινώθηκε από «Ευρωπαίους αξιωματούχους» στο Reuters: Δεν απαιτείται «ελάφρυνση» του ελληνικού δημόσιου χρέους διότι «η Ελλάδα βρίσκεται σε πορεία βιωσιμότητας του χρέους και θα συνεχίσει να βρίσκεται σε αυτήν χωρίς επιπρόσθετα μέτρα». Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ουσιαστικά επανέλαβαν τη δήλωση του Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή, κατά την πρόσφατη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση: «Με ρωτήσατε προηγουμένως, κ. Τσίπρα, αν το χρέος μας είναι βιώσιμο. Ευτυχώς για την Ελλάδα είναι». Με ένα πιο ειλικρινή τρόπο είχε διατυπώσει την ίδια θέση το ΔΝΤ, στην ετήσια Έκθεσή του τον Μάιο 2013: «Μια μείωση του χρέους στην Ελλάδα θαμπορούσε να κάνει τη χώρα να χαλαρώσει τις μεταρρυθμίσεις. Το μεγάλοχρέος θεωρείται μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση, την αναγκάζει να δρα».

«Βιώσιμο» χρέος για την κυβέρνηση και τους διεθνείς συμμάχους της σημαίνει συνέχιση των αντιδραστικών πολιτικών της «εσωτερικής υποτίμησης», με μοχλό τα συμφωνηθέντα τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα που καρπώνονται οι δανειστές.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της προς τον ελληνικό λαό. Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης παρουσιάσαμε τα άμεσα μέτρα του κυβερνητικού μας Προγράμματος. Κοστολογήσαμε το πρόγραμμα αυτό και εξηγήσαμε από πού θα προκύψουν οι πόροι χρηματοδότησής του. Δηλώσαμε ότι δεν θα επιστρέψουμε στην εποχή των προ κρίσης ψηλών ελλειμμάτων (τα οποία άλλωστε προέκυπταν από τις φοροαπαλλαγές που μεγάλου πλούτου, από την διαπλοκή και τη φοροδιαφυγή που σκόπιμα ανεχόταν το πελατειακό κράτος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ).

Πουθενά και ποτέ δεν μιλήσαμε όμως για τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα που θα διοχετεύονται στους δανειστές. Τα έσοδα που με δίκαιο και διαφανή τρόπο θα συλλέγει το ελληνικό Δημόσιο θα χρηματοδοτούν το κοινωνικό κράτος και την ανάπτυξη. Θα προτάξουμε τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας έναντι αυτών των δανειστών. Τότε, όλοι θα κατανοήσουν αυτό που και σήμερα ισχύει: Το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο και απαιτείται άμεσα μια συμφωνία για το «κούρεμά» του!

2. Η αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους είναι ζήτημα πολιτικό

Όπως προαναφέραμε, οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις χρησιμοποιούν το κρατικό χρέος ως μηχανισμό για την ενίσχυση των πολιτικών λιτότητας. Αυτό που ξεκίνησε στην Ελλάδα συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η κρίση δημόσιου χρέους είναι σήμερα ευρωπαϊκή υπόθεση και ο αδύνατος κρίκος είναι πλέον η Ιταλία, με 2, 1 τρις ευρώ δημόσιο χρέος (133% του ΑΕΠ).

Όσο οι ρυθμοί μεγέθυνσης σε όλη την Ευρώπη παραμένουν χαμηλοί, η μόνη ρεαλιστική διέξοδος στην κρίση χρέους είναι η απομείωσή του. Η απομείωση του χρέους αποτελεί αναγκαία (αλλά όχι και ικανή) συνθήκη για την κατάργηση της λιτότητας. Αντίστροφα όμως, η κατάργηση της λιτότητας θέτει αμετάκλητα επί τάπητος την αναγκαιότητα μείωσης του χρέους, όπως εξήγησα στην προηγούμενη ενότητα.

Είναι γνωστό ότι από την αρχή της κρίσης η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης. Σε αυτή τη θέση εμμένουμε διότι τη θεωρούμε ρεαλιστική και δίκαιη.

Ταυτόχρονα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δηλώσει ότι θα ανοίξει το συνολικό ζήτημα της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη, θα εργαστεί μαζί με το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς για μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το χρέος. Στη Διάσκεψη αυτή πρέπει να καταθέσουμε μια στρατηγική όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Αντίθετα με το ελληνικό χρέος που διακρατείται από τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), το σε απόλυτα μεγέθη τεράστιο χρέος άλλων ευρωπαϊκών χωρών, το κατέχουν σε μεγάλο βαθμό οι ευρωπαϊκές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Μια σημαντική διαγραφή της ονομαστικής αξίας των κρατικών χρεογράφων θα αφήσει εξαιρετικά εκτεθειμένο τον τραπεζικό τομέα (ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης τραπεζών) και τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως συνέβη με το ελληνικό PSI. Η λύση επομένως εδώ είναι να επιβληθεί πολιτικά ένας διαφορετικός ρόλος στην ΕΚΤ, η οποία θα αναλάβει το κόστος του χρέους των χωρών, ώστε να δημιουργηθεί το έδαφος για δημοσιονομικές και κοινωνικές πολιτικές που θα στηρίζουν το κοινωνικό κράτος και την αναδιανομή προς όφελος των λαϊκών τάξεων.

Η λύση αυτή συνιστά ριζική απομείωση του χρέους χωρίς, από τεχνική άποψη, να προϋποθέτει ούτε διαγραφή της ονομαστικής αξίας των χρεογράφων, ούτε μεταβιβάσεις από τη μια χώρα στην άλλη, ούτε επιπλέον επιβάρυνση των φορολογουμένων. Η ανάληψη του κόστους θα επιβαρύνει μόνο την ΕΚΤ για ένα διάστημα δεκαετιών, μετά οι χώρες θα επαναγοράσουν το χρέος τους, εφόσον αυτό δεν θα υπερβαίνει το 20% του (τότε) ΑΕΠ τους. Επομένως ούτε για μεταβίβαση του δυσβάσταχτου χρέους από τη μια γενιά στην άλλη θα πρόκειται. Η σημερινή γενιά Ιταλών για παράδειγμα, θα απαλλαγεί από το κόστος εξυπηρέτησης ενός χρέους 133% του ΑΕΠ, και μετά 5 ή 6 δεκαετίες η μελλοντική γενιά θα αναλάβει ένα χρέος 20% του ΑΕΠ. Μια τέτοια πρόταση για το σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης έχουμε ήδη καταθέσει με τον Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλο και τον Σπύρο Λαπατσιώρα: «To δημόσιο χρέος στον σύγχρονο καπιταλισμό: Το πλαίσιο μιας προοδευτικής πρότασης για τη Ζώνη του ευρώ», Θέσεις 129, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2014, επίσης στο διαδίκτυο: http://www.theseis.com/images/stories/t129/theseis129-meleti-2.pdf

Luxemburg Leaks: Στέλεχος της εταιρείας που έστησε την κομπίνα των φοροαποφυγών η Ελληνίδα Γενική Γραμματέας Εσόδων!

Ένα εξαιρετικό site έχει φτιάξει το ThePressProject για το κολοσσιαίο σκάνδαλο φοροαποφυγής με το όνομα «Luxemburg Leaks» (#luxleaks), με περιεχόμενο που βασίζεται στην έρευνα της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) αλλά προχωράει και πέραν αυτής. Αντιγράφουμε διάφορα από το site αυτό, με σημαντικότερο το άρθρο για τη Γενική Γραμματέα Εσόδων που έχει ειδικότητα στη φοροαποφυγή…

Πέραν του γενικότερου ενδιαφέροντος, τονίζουμε ότι τα σχήματα φοροαποφυγής που αποκάλυψαν οι διαρροές του Λουξεμβούργου είναι παρόμοια με αυτό που η SOMO αποκάλυψε ότι χρησιμοποιεί η Εldorado Gold (http://antigoldgr.org/blog/2014/11/03/3-%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%84-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%AE%CE%B3%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF-skouries/ ) για να στέλνει τα κέρδη στα Μπαρμπέιντος μέσω Ολλανδίας και να μην πληρώνει φόρους στην Ελλάδα.

VIDEO: Το LUXLEAKS σε 3 λεπτά

Το σκάνδαλο σε μια παράγραφο

…Μια τεράστια υπόθεση φοροαποφυγής, στην οποία ενέχονται εκτός από πολυεθνικές και ισχυρά πολιτικά συμφέροντα. Πρόκειται για ένα νόμιμο σύστημα, σύμφωνα με το οποίο οι εταιρείες μπορούν να πετυχαίνουν ξεχωριστές συμφωνίες με κράτη προκειμένου να έχουν ειδική φορολόγηση. Το ICIJ σήμερα αποκάλυψε ότι οι αρχές του Λουξεμβούργου μέσω ελεγκτικών εταιριών έκαναν συμφωνίες με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο προκειμένου να μεταφέρεται στο Δουκάτο η φορολόγηση των κερδών των εταιριών, νόμιμα, απλά… και εντελώς ανήθικα, αφού ουσιαστικά οι μεγάλες εταιρείες με αυτό τον τρόπο δεν φορολογούνται στις χώρες που δραστηριοποιούνται.

Κατερίνα Σαββαΐδου: Ο λύκος που φυλάει τους λύκους

savaidou1415492907-300x169

Η Γενική Γραμματέας Εσόδων, δηλαδή ο υπ. αριθμ. 1 αρμόδιος στη χώρα για την είσπραξη φόρων, ήταν ανώτατο στέλεχος στην PwC στα 4 χρόνια που αυτή έστηνε σχήματα φοροαποφυγής για τις μεγαλύτερες ελληνικές πολυεθνικές. Για τη θέση της Γ.Γ. την πρότεινε ο υπουργός Οικονομικών, ο πρώην εργοδότης του οποίου επίσης εμπλέκεται στα LuxLeaks. Και αυτό δεν είναι παρά η άκρη του μίτου της διαπλοκής μεταξύ PwC και δημοσίου

Του Νικόλα Λεοντόπουλου

Σε έναν κόσμο λογικής, οι αποκαλύψεις του ICIJ σχετικά με τα LuxLeaks, και η συμμετοχή σε αυτά ελληνικών εταιρειών, θα οδηγούσε τις ελληνικές αρχές σε επείγουσα δράση εναντίον του «κυκλώματος»: εναντίον των εμπλεκόμενων εταιρειών αλλά και εναντίον της PwC, της εταιρείας δηλαδή που έστησε όλο αυτό το σύστημα.

Σε αυτόν τον κόσμο, ο Γενικός Γραμματέας Εσόδων, ο άνθρωπος που νυχθημερόν ασχολείται με τη συλλογή εσόδων, θα ήταν τώρα (ή πιο σωστά από καιρό) επί ποδός πολέμου κατά της PwC.

Ας μεταβούμε λοιπόν νοερά στο αρχηγείο αυτού του πολέμου. Εκεί, στην οδό Καραγεώργη Σερβίας 8, συναντούμε την Κατερίνα Σαββαΐδου, ετών 41. Ανέλαβε το πόστο του γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων τον Ιούνιο του 2014.

Η κ. Σαββαΐδου μονομιάς έκανε σαφές πως προτεραιότητά της είναι η πάταξη της φοροαποφυγής: «Να μην επιτρέψεις στον άλλον να φθάσει στο σημείο να φοροδιαφύγει. Αυτό το επιτυγχάνεις μόνο εφόσον κλείσεις όλα τα “παράθυρα” της φοροαποφυγής» (http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=610548 ), επεσήμανε σε στενούς της συνεργάτες, σύμφωνα με Το Βήμα. Πρόκειται για δήλωση με υψηλή αίσθηση της ειρωνίας καθώς προερχόταν από μια ειδικό της… φοροαποφυγής.

Μέχρι τον Ιούνιο του 2014, η κ. Σαββαΐδου ήταν ανώτατο στέλεχος στην PriceWaterhouseCooopers (PwC), μία από τις λεγόμενες Big Four, τις μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες του κόσμου. Στην υπόθεση των LuxLeaks, η PwC είναι η πραγματική πρωταγωνίστρια: Η εταιρεία που έστησε για περισσότερες από 340 πολυθενικές ένα σοφιστικέ μηχανισμό φοροαποφυγής σε συνεργασία με τις αρχές του Λουξεμβούργου. Ανάμεσα τους και 9 εταιρείες που σχετίζονται με την Ελλάδα…

Είναι δυνατόν ο Tax Senior Manager της PwC
να μη γνώριζε τι έκανε η PwC;

link21415492358

Όχι μόνον η προϋπηρεσία της κ. Σαββαΐδου στην PwC δεν αποτελεί μυστικό αλλά το ΥπΟικ στην ανακοίνωση (http://www.minfin.gr/portal/el/resource/contentObject/id/4ce07f34-3807-44e8-96b1-1f0695ae779b ) επιλογής της είχε φροντίσει να τονίσει πως η νέα Γ.Γ. ήταν «Senior Manager στην εταιρία “PwC-Ελλάς”, επικεφαλής μιας ομάδας περίπου 100 δικηγόρων και φοροτεχνικών συμβούλων». Ήταν «επίσης, Knowledge Manager όλης της εταιρείας, που στελεχώνεται από περίπου 900 υπαλλήλους».

Σύμφωνα με το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, η κ. Σαββαΐδου, ως Tax Senior Manager της PwC είναι (ακόμα;) μέλος της Επιτροπής Φορολογίας του επιμελητηρίου, μιας επιτροπής της οποίας η αποστολή ρητώς «δεν παραβλέπει τις ευκαιρίες για σύννομη φορολογική ελάφρυνση». (http://www.amcham.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=83:taxation-committee-&catid=40:our-committees&Itemid=156 ) Τον ίδιο ακριβώς όρο («tax saving») χρησιμοποιεί το ICIJ στη σύνοψη των ευρημάτων του (key findings)(http://www.icij.org/project/luxembourg-leaks/we-will-take-action-australian-tax-chief-calls-global-probe-leak ) (για να περιγράψει τo σκοπό των συμφωνιών στο Λουξεμβούργο.

(Δύο μέρες πριν τη δημοσιοποίηση των LuxLeaks, οργανώθηκε το 6ο Tax Forum στη Θεσσαλονίκη με σπόνσορες ανάμεσα σε άλλους την PwC. Κεντρικοί ομιλητές ήταν δύο: η Κατερίνα Σαββαίδου, πρώην PwC / πλέον Γ.Γ. Εσόδων. Και ο Γιώργος Μαυραγάνης, πρώην KPMG / πλέον υφυπουργός Οικονομικών.)

efim11415490987

http://www.thepressproject.gr//files/document1-copy.pdf

Και όμως, παρόλο που η κ. Σαββαΐδου ήταν Tax Senior Manager στην PwC, η ελληνική κυβέρνηση την είχε διορίσει ήδη από τον Ιούλιο του 2013 (βλ. ΦΕΚ παραπλεύρως) σε επιτροπή του Υπουργείου Οικονομκών ενώ (όπως θα δούμε παρακάτω) ταυτόχρονα με τη θέση της στην PwC έκανε δηλώσεις σε διεθνή μέσα ως «σύμβουλος της κυβέρνησης».

Από το προσωπικό της LinkedIn προκύπτει ότι έμεινε στην PwC από τον Ιανουάριο του 2010 ως τον Ιούνιο του 2014, (http://gr.linkedin.com/pub/aikaterini-savvaidou/30/853/948 ) περίοδος που εν μέρει συμπίπτει με την περίοδο των LuxLeaks. Για παράδειγμα, δύο από τα tax rulings που επιτρέπουν, κατά το ICIJ, σε ελληνικές εταιρείες να κάνουν φοροαποφυγή στο Λουξεμβούργο (ένα ruling για το EFG Group του Ομίλου Λάτση, και ένα για τη Wind Hellas) έχουν ημερομηνία Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2010 αντίστοιχα, αφού δηλαδή η κ. Σαββαΐδου έχει αναλάβει ως senior manager στην PwC.

Σε κάθε όμως περίπτωση, η κ. Σαββαΐδου ήταν ενεργός μάνατζερ στην PwC όταν όλα αυτά τα σχήματα φοροαποφυγής ήταν σε ισχύ: δηλαδή από το 2010 ως το 2014.

Και το ΦΕΚ στο οποίο αναφερθήκαμε πιο πάνω, με το οποίο διορίστηκε το 2013 στην επιτροπή του ΥπΟικ (ενώ συνέχισε να εργάζεται στην PwC) ανέφερε ρητά πως «ε) Κατά την έναρξη κάθε συνεδρίασης κάθε µέλος του Γνωµοδοτικού Συµβουλίου οφείλει να δηλώνει ενδεχόµενη σύγκρουση συµφερόντων.»

sig1415494532
(http://www.thepressproject.gr//files/document1-copy.pdf )

Το ερώτημα που τίθεται είναι φυσικά το ακόλουθο: Είναι δυνατόν ένας «tax senior manager», ένας «knowledge manager», επικεφαλής του νομικού – φοροτεχνικού τμήματος της εταιρείας, να μην έχει γνώση του συστήματος φοροαποαφυγής που η εταιρεία του κατ’εξακολούθηση έστηνε για λογαριασμό σειράς επιχειρήσεων;

Θα μπορούσε να αντιτάξει κανείς ότι αυτές οι εννιά επιχειρήσεις έχουν την έδρα τους στο Λουξεμβούργο, συνεπώς τα σχήματα φοροαποφυγής θα τα αναλάμβανε η PwC Λουξεμβούργου. Αυτό όμως δύσκολα θα μπορούσε να συμβεί χωρίς τη γνώση και τη συμμετοχή της ελληνικής PwC αφού στη μεγάλη τους πλειοψηφία τα tax rulings αφορούν τις προσπάθειες των εταιρειών να μην πληρώσουν φόρους στη χώρα μας για λεφτά που έβγαλαν στην Ελλάδα. Επιπροσθέτως, πολλές από τις φορολογικές συμφωνίες αφορούν επιχειρηματικές δραστηριότητες στην Ελλάδα. Πώς είναι δυνατόν η ελληνική PwC να μη γνώριζε;

Coca-Cola & EFG: Δύο κραυγαλέες περιπτώσεις
ασυμβίβαστου για την PwC

Το έργο των accounting firms μπορεί σε γενικές γραμμές να διαιρεθεί σε δύο δραστηριότητες, αντιφατικές η μία προς την άλλη: αφενός να ελέγχουν τα βιβλία των πελατών τους (ως ελεγκτικές εταιρείες). Από την άλλη, όπως και οι ίδιες παραδέχονται, να βοηθούν τους πελάτες τους να πληρώνουν λιγότερους φόρους. Το αν αυτό εκτός από ανήθικο είναι και παράνομο είναι άλλη ιστορία. Οι ίδιες οι ελεγκτικές εταιρείες επιχειρηματολογούν ότι είναι νόμιμο, και όμως, σύμφωνα όμως με στατιστικές (πηγή: συνεδριάσεις Επιτροπής Δημόσιων Λογαριασμών, Βουλή των Κοινοτήτων, pdf » Το έργο των accounting firms μπορεί σε γενικές γραμμές να διαιρεθεί σε δύο δραστηριότητες, αντιφατικές η μία προς την άλλη: αφενός να ελέγχουν τα βιβλία των πελατών τους (ως ελεγκτικές εταιρείες). Από την άλλη, όπως και οι ίδιες παραδέχονται, να βοηθούν τους πελάτες τους να πληρώνουν λιγότερους φόρους. Το αν αυτό εκτός από ανήθικο είναι και παράνομο είναι άλλη ιστορία. Οι ίδιες οι ελεγκτικές εταιρείες επιχειρηματολογούν ότι είναι νόμιμο, και όμως, σύμφωνα όμως με στατιστικές (πηγή: συνεδριάσεις Επιτροπής Δημόσιων Λογαριασμών, Βουλή των Κοινοτήτων, pdf ( http://www.publications.parliament.uk/pa/cm201213/cmselect/cmpubacc/870/870.pdf ), οι φορολογικές λύσεις που προσφέρουν, οσάκις προσβληθούν σε δικαστήριο, κρίνονται παράνομες σε ποσοστό από 50% ως 75%! A), οι φορολογικές λύσεις που προσφέρουν, οσάκις προσβληθούν σε δικαστήριο, κρίνονται παράνομες σε ποσοστό από 50% ως 75%! A

Ο στοιχειώδης κανόνας αποφυγής σύγκρουσης συμφερόντων είναι η εταιρεία λογιστών να μην μπλέκει την ελεγκτική δουλειά με την παροχή συμβουλών φοροαποφυγής. Μπορεί δηλαδή να κάνει το ένα (έλεγχο βιβλίων) ή το άλλο (παροχή συμβουλών) με έναν πελάτη αλλά όχι και τα δύο μαζί.

Μια απλή διασταύρωση όμως των εταιρειών που έλεγχε η PwC και των tax rulings του Λουξεμβούργου δείχνει ότι τελικά έκανε και τα δύο μαζί.

Έτσι η PwC για τις χρονιές 2009 και 2010, σύμφωνα με τα LuxLeaks, πετυχαίνει tax rulings στο Λουξεμβούργο για λογαριασμό του EFG Group (Όμιλος Λάτση) και της Coca-Cola SBC (Όμιλος Δαυίδ-Λεβέντη).

taxr31415495607

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τις Εκθέσεις Διαφάνειας για τις χρονιές 2009 και 2010, η PwC «ορίσθηκε ως νόμιμος ελεγκτής για τη διενέργεια υποχρεωτικών ελέγχων των ετησίων οικονομικών καταστάσεων» τόσο για την Coca-Cola SBC όσο και για την Eurobank, τη θυγατρική (εκείνη την εποχή) του EFG Group.

asdf1415497402

Για πολλά χρόνια, οι Big Four αντιστέκονταν στην ποινικοποίηση της σύγκρουσης συμφερόντων. Τελικά το σκάνδαλο της Enron οδήγησε το 2002 στο διάσημο νόμο Sarbanes–Oxley Act http://en.wikipedia.org/wiki/Sarbanes%E2%80%93Oxley_Act (ή SOX από τα αρχικά των δύο αμερικανών πολιτικών που τον νομοθέτησαν, του Ελληνοαμερικανού γερουσιαστή Paul Sarbanes και του βουλευτή Michael G. Oxley) με τον οποίο οριοθετήθηκαν οι περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων στις ΗΠΑ. Αλλά όχι στην Ευρώπη όπου μόνο μετά το 2011 πάρθηκαν ανάλογες πρωτοβουλίες από την Κομισιόν και τον Επίτροπο Μισέλ Μπαρνιέ. Το τελικό πλαίσιο«http://ec.europa.eu/internal_market/auditing/reform/» θέτει για πρώτη φορά κανόνες μετά όμως από σημαντικές υποχωρήσεις σχετικά με το αρχικό σχέδιο Μπαρνιέ…

Πρόσβαση στα πιο μύχια μυστικά

Η τοποθέτηση της κ. Σαββαΐδου προκαλεί τέλος ένα δύσκολο ερώτημα: Δύσκολο όχι μόνο να απαντηθεί αλλά ακόμα και να διατυπωθεί: Από την πιο σημαντική θέση διοίκησης του ελληνικού φοροεισπρακτικού μηχανισμού έχει πρόσβαση στα πιο μύχια κρατικά μυστικά. Πόσο συμβατή είναι αυτή η επιλογή με ένα πρόσωπο που μέχρι πρότινος εργαζόταν ως μάνατζερ για μια εταιρεία με ευθέως ανταγωνιστικά προς το ελληνικό δημόσιο συμφέροντα;sav11415497763

Αντί για τέτοιου είδους ερωτήσεις, τα ελληνικά ΜΜΕ παρείχαν κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με την κ. Σαββαΐδου από ανώνυμες πηγές εντός του ΥπΟικ, όπως η ακόλουθη: «Τις περισσότερες φορές δεν έφευγε ούτε για φαγητό το μεσημέρι, αλλά έτρωγε την σαλάτα της με βιολογικά προϊόντα » http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=312455&catid=13 « , που είναι αδυναμία της στο γραφείο, προσέχοντας πάντα να μην λερώσει τα απλωμένα χαρτιά».

Και όμως ένα απλό γκουγκλάρισμα για το ποιον της PwC θα αρκούσε. Ας σταθούμε σε ένα μόνο περιστατικό. Βουλευτές του βρετανικού κοινοβουλίου ανακάλυψαν το 2013 πως η εταιρεία είχε στήσει ένα υπερεθνικό σύστημα «http://www.theguardian.com/business/2013/apr/25/pricewaterhousecoopers-complex-structure-tax-properties «με επτά (7) επίπεδα ώστε το πιο ακριβό συγκρότημα γραφείων στο Λονδίνο, αξίας 600 εκατ. λιρών (κοντά στο 1 δισ. ευρώ), να μην πληρώνει φόρους από ενοίκια.

Η ροή του χρήματος περνούσε από τους συνήθεις κόμβους, δηλαδή χώρες με ντοκτορά στη φορολογική διαφθορά. Όχι, κακώς πήγε το μυαλό σας στα PIGS, Πορτογαλία, Ιταλία , Ελλάδα, Ισπανία. Εδώ μιλάμε για επιστημονική διαφθορά και όχι για τις αποδείξεις που δεν κόβει ο υδραυλικός ή ο ιδιοκτήτης ταβέρνας. Οι κόμβοι που η PWC χρησιμοποίησε στην προσπάθειά της να κρύψει το χρήμα δεν ήταν στη Μύκονο, τη Νάπολη ή τη Βαρκελώνη αλλά στο Λουξεμβούργο, το Ντελαγουέρ (δηλαδή ΗΠΑ), το Τζέρσεϊ (δηλ. Βρετανία)…

Δύο υπουργοί και ένας τροικανός:
Το φαν κλαμπ της Γενικής Γραμματέως

Τέτοιες υποθέσεις, για το τι πραγματικά κάνει η PwC και γενικότερα οι Big Four, υπάρχουν αμέτρητες. Δεν χρειαζόταν δηλαδή να περιμένει κανείς τα LuxLeaks. Και όμως, όταν ανακοινώθηκε η επιλογή της κ. Σαββαΐδου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα Εισόδων, αντί ενστάσεων, ακούστηκαν εγκώμια, εντός και εκτός Ελλάδας.

Τρεις ανώτατοι αξιωματούχοι ερίζουν για την πρόσληψη της κ. Σαββαΐδου. Όλοι τους, αν πιστέψουμε τα δημοσιεύματα (φιλοκυβερνητικών) εφημερίδων ήταν ενθουσιώδεις υποστηρικτές της:
Πρώτα απόλα αποτελούσε πρόταση του υπουργού Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν » http://www.minfin.gr/portal/el/resource/contentObject/id/4ce07f34-3807-44e8-96b1-1f0695ae779b » του υπουργείου.

Επιπροσθέτως, στο Βήμα διαβάζουμε πως «κομβικό ρόλο «http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=610548 « στην επιλογή έπαιξε ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης», ο οποίος «είχε θητεύσει με επιτυχία στην KPMG», δηλαδή μία από τις υπόλοιπες Big Four. Με άλλα λόγια, στην Ελλάδα η μάχη κατά της φοροδιαφυγής είναι στα χέρια δύο πρώην στελεχών των εταιρειών με ειδικότητα τη… φοροαποφυγή.

Τέλος, η κ. Σαββαΐδου δεν θα χε πάρει την θέση, αν δεν την είχε εγκρίνει ο Γενικός Επιθεωρητής του Υπουργείου Οικονομικών της… Γαλλίας, ο κ. Λε Πετίτ, ο οποίος σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, συμμετείχε στην 5μελή επιτροπή επιλογής και «πέρασε από κόσκινο» ¨«http://opinion24.gr/economy/item/4130-pos-o-mikroylis-tis-troikas-epelekse-tin-katerina-savvaidou «τους υποψηφίους. (Ωραία εθνική κυριαρχία όπου τον Έλληνα γενικό γραμματέα Εσόδων εγκρίνει ένας… Γάλλος).

Το Bloomberg ψάχνει τη φοροδιαφυγή στα υπόγεια των μπαρ

Ήταν άνοιξη προς καλοκαίρι του 2014, η εποχή του success story, στο οποίο ατυχώς δεν προσέτρεξαν μόνον τα εγχώρια πρόθυμα ΜΜΕ αλλά και μερικά από τα εγκυρότερα μέσα διεθνώς. Το ελληνικό success story, η ανάκαμψη (rebound), η αναγέννηση (revival), σαν κάθε καλό δράμα με χάπι έντ, χρειαζόταν χαρακτήρες, ήρωες. Και τους βρήκε.

bl11415499317

Κατά το πρακτορείο Bloomberg το νέο πρόσωπο της Ελλάδας είναι δύο γυναίκες, η Αικατερίνη Σαββαΐδου, νέα γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, και η Αναστασία Σακελλαρίου, πρόεδρος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Μέσα στο καλοκαίρι το αμερικάνικο μέσο δημοσίευσε δύο διθυραμβικά προφίλ για τις δύο Ελληνίδες. (Και αν στην περίπτωση Σαββαΐδου, το πρακτορείο πέρασε στο ντούκου τη θητεία της στην PwC, στην περίπτωση της Σακελλαρίου θεώρησε τριτεύουσας σημασίας ότι η πρόεδρος του ΤΧΣ διώκεται για κακούργημα που σχετίζεται με την άσκηση των καθηκό

bl21415499310

Το Bloomberg στο εγκωμιαστικό προφίλ της Σαββαΐδου¨«http://www.bloomberg.com/news/2014-06-24/a-greek-taxing-woman-faces-task-of-restoring-confidence.html « επισημαίνει πως είναι «κομμένη και ραμμένη γι αυτή τη δουλειά». Δύο μήνες πριν, τον Απρίλιο του 2014 (πριν πάρει τη νέα της θέση), η Σαββαΐδου έχει κάνει δηλώσεις στο Bloomberg στο πλαίσιο ενός ρεπορτάζ με τίτλο (σε ελεύθερη μετάφραση) «Οι διώκτες της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα στρέφουν την προσοχή τους στα υπόγεια των νυχτερινών κλαμπ». «http://www.bloomberg.com/news/2014-04-29/greek-nightclub-basements-focus-of-tax-evasion-dragnets.html » Το ρεπορτάζ εστιάζει δηλαδή στο «κορυφαίο» ζήτημα: αν οι μπάρμαν στα ποτάδικα της νύχτας κόβουν απόδειξη στους πελάτες τους.

Παρότι η Σαββαΐδου ήταν ακόμα ενεργός senior manager στην PwC, στο ρεπορτάζ έκανε δηλώσεις με το το καπέλο του «κυβερνητικού συμβούλου». (Δες παραπάνω, το ΦΕΚ του διορισμού της). Πώς γίνεται να είσαι ταυτόχρονα ανώτατος στέλεχος στην PwC και κυβερνητικός σύμβουλος ταυτόχρονα;

Ο κ. Πετίτ και το Bloomberg, απρόσμενοι φαν της κ. Σαββαΐδου. Οι ίδιοι δηλαδή παράγοντες (διεθνή ΜΜΕ και εκπρόσωποι των δανειστών) που επί χρόνια πυροβολούσαν τη χώρα για την ενδημική διαφθορά της και τους Έλληνες για το ότι δεν πληρώνουν φόρους, τώρα έχρισαν ηρωίδα ένα ανώτατο στέλεχος μιας πολυεθνικής που τα πηγαίνει περίφημα σε αυτό ακριβώς το σπορ.

Η διαπλοκή ελληνικού δημοσίου – PwC

Γνωρίζουμε τον αντίλογο που εκφράζεται από όσους υποστήριξαν την επιλογή Σαββαΐδου: Είναι σα να προσλάβεις ένα χάκερ. Η παρομοίωση θα ευσταθούσε μόνον αν αυτός που προσέλαβε τον χάκερ (το ΥπΟικ) αλλά και ο ίδιος ο χάκερ (Σαββαΐδου), αναγνώριζαν ότι ο προηγούμενος εργοδότης του χάκερ ήταν εγκληματικό στοιχείο. Δεν βλέπουμε καμιά τέτοια διάθεση… Τουναντίον, το ελληνικό κράτος σπεύδει σε κάθε ευκαιρία να διαπλακεί με τις ελεγκτικές εταιρείες, και με την PwC ιδιαιτέρως, σε σημείο που στην ουσία «ιδιωτικοποιεί» κομμάτια της δικής του αρμοδιότητας.

§ Το 2009, πριν καν την αρχή της κρίσης, διαβάζουμε πως το Υπουργείο Οικονομικών, θα ανέθετε στην PwC «http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=314129 «το κυνήγι των μικροοφειλετών, την ίδια ακριβώς εποχή που η εταιρεία υπέρβαλλε στις αρχές του Λουξεμβούργου πατέντες για τη φοροελάφρυνση των μεγαλο-πελατών της

§ Το 2010, της ανατέθηκε (από κοινού με την KPMG) ο έλεγχος δαπανών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους «http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231051296 «– μία ακόμα περίπτωση πρόσβασης σε νευραλγικό τομέα του δημοσίου.

§ Το 2011 ήταν σύμβουλος αποκρατικοποιήσεων «http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=276483 » για τις ΟΣΕ / ΤΡΕΝΟΣΕ.

§ Και πολύ πρόσφατα, τον Οκτώβριο του 2014, ο κ. Χαρδούβελης ανέθεσε στην PwC μελέτη για τον τρόπο εφαρμογής του αναβαλλόμενου φόρου των τραπεζών. Το έκανε σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων, «παρακάμπτοντας πλήρως τις υπηρεσίες του υπουργείου» «http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231355719 » του. Ανέθεσε δηλαδή την επίλυση ενός ζητήματος δημοσίου συμφέροντος σε μια ιδιωτική εταιρεία η οποία εκ της φύσεως της διαπλέκεται με τις ελληνικές τράπεζες… Και αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν υποστηρίξει τόσο ο Γιάννης Βαρουφάκης εδώ «http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.oikonomia&id=36783 «όσο και η Wall Street Journal εδώ «http://online.wsj.com/articles/ecb-should-show-regulatory-mettle-on-bank-capital-heard-on-the-street-1414407809 ¨», οι τράπεζες έμειναν ενθουσιασμένες από τη λύση…

Και αυτά αφορούν μόνο τη διαπλοκή της PwC με το ελληνικό δημόσιο. Το μεγάλο θέμα όμως είναι η διαπλοκή της εταιρείας με το ευρύτερο σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα. Αλλά γι αυτό, θα μιλήσουμε αναλυτικότερα τις επόμενες μέρες…

Αντί επιλόγου: Ένα ερώτημα για τους Χαρδούβελη και Σαββαΐδου

Απορία αντί επιλόγου: Ο Γκίκας Χαρδούβελης πήγε στο υπουργείο Οικονομικών από τη Eurobank, όπου θήτευσε ως πολυετής και πολύτιμος συνεργάτης του Ομίλου Λάτση. (Για το σοβαρό πρόβλημα σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ των δύο ιδιοτήτων, διάβασε εδώ «http://www.koutipandoras.gr/article/121174/o-talantoyhos-oikonomikos-symvoylos-tis-eurobank «την ανάλυση του Γιάννη Βαρουφάκη). Ταυτόχρονα, στο δημόσιο κατέληξε η κ. Σαββαΐδου με τον τρόπο που είδαμε, και με τη θερμή, όπως προείπαμε, σύσταση του κ. Χαρδούβελη.

Τώρα αποκαλύπτεται πως η πρώην εταιρεία της κ. Σαββαΐδου (πιθανώς με τη συμμετοχή της), εκπόνησε ένα σχήμα φοροαποφυγής με ωφελημένο τον πρώην εργοδότη του κ. Χαρδούβελη. Η επιχείρηση είχε πολλούς κερδισμένους και ένα μόνο θύμα, το ελληνικό δημόσιο, στο οποίο υπηρετούν πλέον οι κ.κ. Χαρδούβελης και Σαββαΐδου. Ερώτηση αφελής: Δεν υπάρχει ηθικό και πολιτικό θέμα και για τους δύο;

Σκίτσο: Ράνια Παπαδοπούλου

© ThePressProject | Νικόλας Λεοντόπουλος