Οι πεσόντες της κρίσης… Μαύρη «πρωτιά» της Κρήτης

Οι πεσόντες της κρίσης… Μαύρη «πρωτιά» της Κρήτης

Photo Gallery Κάντε κλίκ
Οι αυτοκτονίες δεν είναι μόνο 3.124 σε τέσσερα χρόνια. Απλώς, οι περισσότερες καταγράφονται ως δηλητηριάσεις ή ατυχήματα…

«Σε μία αυτοκτονία αντιστοιχούν τουλάχιστον 20 απόπειρες…», Β. Κονταξάκης, καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Ελάχιστα είναι τα καταγεγραμμένα περιστατικά αυτοκτονιών συγκριτικά με όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα, όπως προκύπτει από την έρευνα της «Κ.Ε.». Καθημερινά στα δημόσια νοσοκομεία πολλές από τις αυτοκτονίες, αλλά και τις απόπειρες, καταγράφονται ως δηλητηριάσεις, καρδιακές ανακοπές και ατυχήματα…
Ακριβής αριθμός, ο οποίος να πιστοποιεί αυτό που ομολογούν όχι μόνο οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και οι πανεπιστημιακοί, αλλά και όσα μαρτυρούν οι ιστορίες αυτοχείρων δεν υπάρχει λόγω του ότι η πολιτεία δεν αντιμετωπίζει το θέμα συντονισμένα, αλλά ως «ταμπού» ή ως ενοχλητική υπενθύμιση των επιπτώσεων του Μνημονίου στην κοινωνία.

Πόσοι άνθρωποι αυτοκτόνησαν από την αρχή της οικονομικής κρίσης; Ακόμη και οι επίσημοι φορείς της πολιτείας «τσακώνονται» μεταξύ τους. Αλλα λέει η Ελληνική Αστυνομία και άλλα η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Για την ΕΛ.ΑΣ., την τετραετία από το 2009 έως και τον Αύγουστο του 2012 αυτοκτόνησαν 3.124 άνθρωποι, ενώ για την ΕΛ.ΣΤΑΤ. την ίδια περίοδο αυτοκτόνησαν 1.245 συμπολίτες μας.

Την ίδια ώρα, όλο και περισσότερες διεθνείς αλλά και ελληνικές επιστημονικές έρευνες πιστοποιούν πως η οικονομική κρίση οδηγεί πολλούς ανθρώπους στην αυτοκτονία. Μελέτες, οι οποίες προφανώς περνούν απαρατήρητες από τον υπουργό Υγείας, Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος πιστεύει και δηλώνει πως πρόκειται για μύθο ότι η κρίση αποτελεί αιτία χιλιάδων αυτοκτονιών.

Ανεξάρτητα με το τι πιστεύει ο κάθε υπουργός αυτής της κυβέρνησης όμως, η πραγματικότητα είναι σκληρή. Η οικονομική κρίση προκαλεί αδιαμφισβήτητους δυσμενείς ψυχοκοινωνικούς δείκτες.

Ο Μιχάλης Γ. Μοδιανός, ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε μελέτη του για την απαξίωση των ψυχιατρικών δομών του κράτους, διαπιστώνει: «Μεταξύ 2006 και 2011 παρατηρείται αύξηση κατά 35% της κατανάλωσης αντικαταθλιπτικών, κατά 62% των νέων κρουσμάτων HIV, ενώ βρέθηκε μια ιδιαίτερα μεγάλη αύξηση κατά 185% των ατόμων που έκαναν απόπειρες αυτοκτονίας».

Το 2008 η μείζων κατάθλιψη σε πανελλήνιο δείγμα γενικού πληθυσμού ήταν 3,3%, ενώ το 2011 ανέβηκε στο 8,2%! Τα στοιχεία προέρχονται από επιδημιολογικές μελέτες του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας (ΕΠΙΨΥ) για το πώς επιδρά η κρίση στην ψυχική υγεία των πολιτών.

Αυτό που εκτιμά ο Μ. Γ. Μοδιανός στα γραπτά του είναι ξεκάθαρο: «Ενα ιδιαίτερα ανησυχητικό εύρημα μεταξύ 2001 και 2011 είναι η στατιστικά σημαντική συσχέτιση δημόσιου χρέους, ποσοστών ανεργίας και ποσοστών αυτοκτονιών ανά ηλικία».

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Βασίλης Κονταξάκης, εξηγεί στην «Κ.Ε.» πως το φαινόμενο της αυτοχειρίας σαφώς και σχετίζεται με την παρατεινόμενη ανεργία. Η διαπίστωση προέρχεται από μια μεγάλη έρευνα που έκανε με την επιστημονική του ομάδα. Ενα επιπλέον στοιχείο που παρατηρεί ο καθηγητής Κονταξάκης είναι πως τα τελευταία χρόνια καταγράφεται ιδιαίτερη αύξηση των αυτοκτονιών στις ηλικίες 15-35 ετών.

«Σε όλες τις οικονομικές κρίσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις, παρατηρήθηκαν αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και αυτοκτονίες», υποστηρίζει, επισημαίνοντας πως «αυτός είναι ο κανόνας που έχει να κάνει με την παρατεταμένη ανεργία, τη φτώχεια και τη δυσκολία πρόσβασης στις υπηρεσίες». Ενδιαφέρουσα, όμως, και η πεποίθησή του πως «δεν καταγράφονται όλες οι αυτοκτονίες. Τα στοιχεία των αυτοκτονιών είναι ελλιπή».

Γιατί, όμως, δεν καταγράφονται όλες οι αυτοκτονίες;

Η Σωτηρία Δάλλα, με 30ετή εμπειρία από τα δημόσια νοσοκομεία, μέλος της ΠΟΕΔΗΝ και εργαζόμενη στο Ασκληπιείο της Βούλας, αποκαλύπτει: «Δεν καταγράφεται το συμβάν, αλλά το αποτέλεσμα. Οι απόπειρες ή οι τελεσθείσες πράξεις αυτοκτονιών από κατάποση φαρμάκων καταγράφονται ως δηλητηριάσεις. Μια βουτιά από τον πέμπτο όροφο καταγράφεται ως ατύχημα, όπως και ένας απαγχονισμός»! Τα περιστατικά που αντιμετωπίζονται στο συγκεκριμένο νοσοκομείο έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία τρία χρόνια.

Ο καθηγητής Κονταξάκης αναφέρει ότι την περίοδο της κρίσης τα ποσοστά αυτοκτονιών έχουν αυξηθεί κατά 27%. Με δεδομένο, όμως, πως «σε μία αυτοκτονία αντιστοιχούν τουλάχιστον είκοσι απόπειρες», καταλαβαίνει κάποιος ότι το θέμα ούτε απλό, αλλά ούτε και εύκολο είναι…

IMF SUICIDES
Οι «αυτοκτονίες λόγω ΔΝΤ» καθιερώθηκαν πλέον ως διεθνής όρος

Μελέτη του ΕΠΙΨΥ επισημαίνει πως ένας στους πέντε υπερχρεωμένους πολίτες σκέφτεται να αυτοκτονήσει. Ο ψυχίατρος Γκάρο Εσαγιάν, διευθυντής του Κέντρου Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών Νομού Ροδόπης, αναφέρει: «Στο βαθμό που έχει επιδεινωθεί η οικονομική κατάσταση των Ελλήνων πολιτών, αυτό από μόνο του είναι ήδη επιβαρυντικό στους ανθρώπους που έχουν ιστορικό ψυχικής υγείας.
Πολλοί δεν έχουν τα χρήματα να επισκεφθούν ιδιώτες θεραπευτές κι αυτό έχει δημιουργήσει συμφόρηση στις δομές της ψυχικής υγείας σε δημόσιο επίπεδο. Ανθρωποι που -υπό άλλες συνθήκες- δεν θα σκέπτονταν να αυτοκτονήσουν, τώρα το σκέπτονται».

Υπάρχει βέβαια και η άλλη άποψη. Ο καθηγητής Ψυχολογίας και διευθυντής του Κέντρου για τη Μελέτη και Πρόληψη της Αυτοκτονίας στο Πανεπιστήμιο Ρόντσεστερ στη Νέα Υόρκη, Κένεθ Κόνερ, εκτιμά πως το να ισχυριστούμε ότι «κάποιος αυτοκτονεί εξαιτίας έντονου οικονομικού άγχους είναι μία πρόχειρη και υπεραπλουστευμένη άποψη». Μαζί του συμφωνούν και άλλοι.

Ομως, ας θυμηθούμε το παράδειγμα της Ν. Κορέας. Οι «μεταρρυθμίσεις» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το 1998 άφησαν πίσω τους μια εκρηκτική αύξηση στο ποσοστό των αυτοκτονιών κατά 45% (!) συγκριτικά με το 1997. Από τότε, μάλιστα, καθιερώθηκε και ο διεθνής όρος «IMF SUICIDES», δηλαδή «Αυτοκτονίες λόγω ΔΝΤ»…

«Οι αυτοκτονίες υποβαθμίζονται επικίνδυνα. Πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι ακόμη σοβαρότερο από αυτό των επίσημων στοιχείων. Υπάρχει ένα ποσοστό αυτοκτονιών της τάξεως του 20% που δεν αναγνωρίζεται ή δεν εντοπίζεται», υποστηρίζει ο Ian Rockett, καθηγητής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της West Virginia των ΗΠΑ.

Κατάθλιψη, ψυχοφάρμακα και κλινικές

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υποστηρίζει πως έως το 2020 η κατάθλιψη θα είναι η δεύτερη «σημαντικότερη αιτία ανικανότητας για εργασία». Αν υπάρχει εργασία, φυσικά… Στο 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εσωτερικής Παθολογίας που έγινε στην Αθήνα τον περασμένο Οκτώβριο αποκαλύφθηκε το εξής δραματικό: το 25% των ανδρών και το 33% των γυναικών πάσχουν από μια ήπια έως σοβαρή μορφή κατάθλιψης.

Παράλληλα, στοιχεία από την Πανελλαδική Ενωση για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Επαγγελματική Επανένταξη αναφέρουν αύξηση στα αιτήματα εισαγωγής σε ψυχιατρικές κλινικές κατά 120%. Υπερβολικό; Η Σωτηρία Δάλλα από το Ασκληπιείο Βούλας δίνει μία επιπλέον διάσταση, αυτή των ανθρώπων που παρακαλούν να κάνουν εισαγωγή, για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ…

enet.gr – Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ

http://irakliolive.gr/posts/oi-pesontes-tis-krisis-thliveri-protia-tis-kritis/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s